ฉินเฉากระแอมออกมา จากนั้นก็เล่าเรื่องของเขาต่อ“วันหนึ่งในตอนเช้า เด็กชายที่ลุกขึ้นมาจากร่างของเด็กหญิง….แค่กๆ หลังจากที่เด็กชายลุกจากเตียง เขาก็ได้เดินไปที่สวน จากนั้นเขาก็พบว่าในสวนของเขาในที่สุดก็มีดอกกุหลาบสีฟ้าโผล่ขึ้นมา! เด็กชายมีความสุขมาก เพราะตอนนี้เขาได้เจอเด็กสาวอันเป็นที่รัก ยิ่งกว่านั้น เขายังสามารถมอบดอกกุหลาบสีฟ้านี้ให้เธออันเป็นที่รักยิ่งได้ และตอนนั้นเขาที่ยืนอยู่ในสวนก็ได้แหงนหน้าขึ้นพร้อมกับกู่ร้องเสียงดังเท่าที่ชีวิตของเขาจะทำได้”“หุ….นายนี่มัน….”สองสาวในลิฟต์หัวเราะออกมาอย่างอดไม่อยู่หานเสี่ยวฟ่านรีบกระแอมออกมา พร้อมกับทำเป็นจัดผมกับผนังลิฟต์ แล้วแสร้งทำเป็นไม่ได้หัวเราะออกมาหลัวชิงหลินก็หัวเราะมากไป เธอเช็ดน˺าตาที่หางตา แล้ววางมาดพร้อมมองไปที่ฉินเฉา“แค่กๆ ถึงมันจะมีความหมายอย่างอื่นอยู่ก็เถอะ” ฉินเฉาเอามือลูบจมูกแล้วพูดต่อว่า “แต่ความสุขนั้นก็ไม่คงอยู่ตลอดไป คืนหนึ่ง ได้มีเสียงฟ้าผ่าดังมา ทำให้เด็กหญิงสะดุ้งตื่น เธอปีนลงมาจากร่างของเด็กชาย…..แค่กๆ เธอลุกลงจากเตียง มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นฝนตกเทลงมา เด็กหญิงกลัวมาก เธอรู้สึกไม่ดี เด็กหญิงวิ่งเปลือยก้นไปที่สวน ถ้าคนไม่รู้มองมา เขาคงจะคิดว่าเป็นรูปสลักของมนุษย์!”“พูดดีๆ หน่อย!”“อืม พูดดีๆ ก็ดีๆ จากนั้นเด็กชายก็ได้ตื่นขึ้น เขาเห็นก้นเปลือยของเด็กสาว….แค่กๆ เห็นเด็กหญิงยืนอยู่ในสวน ร่างเปลือยเปียกซกจากนั้นเขาก็พบว่า
