วฟ่านอย่างฉันได้เหรอ? หลิวอวี่เจี้ยน เงื่อนไขของนายนั้นดี แต่ว่านายมันอ่อน นายมันอ่อนแอ!”“เสี่ยวฟ่าน! ฉันจะแข็งแกร่งเพื่อเธอ!” หลิวอวี่เจี้ยนยังคงไม่ยอมแพ้ “เธอก็รู้ ตั้งแต่ที่ฉันไปเรียนต่างประเทศ วันแรกที่ได้เจอเธอ ฉันก็ตกหลุมรักเธอแล้ว ได้โปรดให้โอกาสฉัน ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าฉันดียังไง”“เอาไว้ถึงวันที่นายแข็งแกร่งแล้วค่อยมาหาฉันอีกครั้ง”หานเสี่ยวฟ่านสะบัดผม หมุนตัวเดินจากไป“ไม่!” หลิวอวี่เจี้ยนรีบยืนขึ้น พร้อมกับจับมือของหานเสี่ยวฟ่านไว้“ฮ่าห์!” หานเสี่ยวฟ่านทันใดนั้นก็เตะออกมา ภายใต้ชุดราตรีสีดำเรียวขาที่ทั้งขาวและเรียบเนียนก็เผยออกมาให้เห็น ส้นสูงสีดำนั้นเตะเข้าที่ยอดอกของหลิวอวี่เจี้ยนตุบ ตุบ ตุบ! ดร.ที่กลับมาจากต่างประเทศถูกลูกเตะสามดอกซ้อนจนต้องลงไปนั่งกับพื้น“แม้แต่ฉันยังชนะไม่ได้ แล้วยังอยากจะจับมือฉัน?”หานเสี่ยวฟ่านมองอย่างดูถูกไปที่ชายที่นั่งอยู่บนพื้น“เสี่ยว เสี่ยวฟ่าน!”หลิวอวี่เจี้ยนนี่น่ารังเกียจจริงๆ ถูกผู้หญิงเตะจนทำอะไรไม่ได้ ไม่เพียงไม่โกรธ กลับกัน เขากลับรวบรวมดอกกุหลาบสีฟ้าที่กระจัดกระจายตามพื้น“ดอกไม้ไม่ได้ผิดอะไร นี่เป็นดอกกุหลาบสีฟ้าที่ฉันสั่งตรงมาจากฮอลแลนด์ เพื่อเป็นของแทนใจให้เธอ! ว่าฉันจะดูแลเธอทั้งชีวิต!”หานเสี่ยวฟ่านเดินมา มองลงไปที่หลิวอวี่เจี้ยน จากนั้นก็ยื่นมือไปรับดอกกุหลาบสีฟ้าแล้วพูดว่า“ดอกไม้ก็รับแล้ว นายไปได้แล้ว”จากนั้นเธอก็หมุนตัวเดินตรงไปที่ลิฟ
