คำที่ว่า 1 ต่อต้าน 1,000 ถูกทำให้เป็นจริงภายใต้การลงมือของฉินเฉา ในตอนนี้ เหล่านักเลงที่ล้อมเข้ามาจะโจมตี ต่างพากันกรีดร้องพร้อมกับวิ่งหนีไปอย่างน่าสงสารกลุ่มคนที่แน่นขนัดที่ล้อมพวกเขาไว้ ตอนนี้แทบจะหายไปกันหมดหลัวหยูเฟิงกลืนน˺าลาย เห็นเพียงนักเลง 30 คนที่นอนกองอยู่กับพื้นตุบ!หลังจากที่กลุ่มคนสลายไปแล้ว ฉินเฉาก็ทิ้งอาวุธในมือของตนลงพื้นอย่างโหดร้าย“โอ๊ย!” ร่างของตี้ลิ่วที่ตกลงพื้น พลันตกลงใส่ฟันที่หักของเสี่ยวเว่ยผมแดงอย่างโชคไม่ดีฉินเฉาเหยียบเข้าที่หลังของตี้ลิ่วที่ตัวกระตุกอยู่บนพื้น“อึก!” ตี้ลิ่วรู้สึกว่าหลังของตัวเองที่ถูกเหยียบ เหมือนกับมีเครื่องเจาะกำลังแทงใส่หลังของเขา“พี่ใหญ่ ต้าแหย ผมมีตาแต่ไร้แวว จึงไม่เห็นผู้ยิ่งใหญ่อย่างท่าน ได้โปรดยกโทษให้ผมเถอะ!”ตี้ลิ่วที่ล้มทับฟันหน้าของเสี่ยวเว่ยที่น่าสงสาร พูดออกมาอย่างช่วยไม่ได้วันนี้เขาโชคไม่ดีจริงๆ ชายในชุดสูทลำลองนี้ เป็นคนที่เขาไม่อาจตอแย“ปล่อยแกไป?”ฉินเฉานั่งยองๆ แล้วยิ้มออกมาเขาควักบุหรี่ออกมาสูบ จากนั้นก็ตบเข้าที่หน้าที่เปื้อนเลือดของตี้ลิ่ว“เมื่อแกบอกให้นายท่านฉินอย่างฉันปล่อย ก็ต้องปล่อยอย่างนั้นเหรอ ไม่คิดว่ามันจะเสียหน้าไปหน่อยเหรอ?”“ฉิน นายท่านฉิน ผมผิดไปแล้ว ตราบเท่าที่คุณปล่อยผมไป จะให้ผมทำอะไรก็ได้!”ตี้ลิ่วแทบจะร้องไห้ออกมาตระกูลหลัวที่ดูอยู่ใกล้ๆ ตกตะลึง คิดเหมือนกันว่า เรื่องนี้เหมือนกับเป็นสิ่งที่ฉินเฉาทำอยู่บ่อย
