ร้อมกับเดินออกมา“ตาแก่ คุณจะทำอะไร?”การกระทำของหลัวเจิ้นเทียนทำให้หวังซูหงกลัว“แก่? ฉันยังไม่แก่สักหน่อย!” หลัวเจิ้นเทียนหัวเราะ พร้อมกับกำหมัดแล้วพูดว่า “เหรียญราชามือสังหารที่ฉันได้รับมา ถ้าแม้แต่นักเลงพวกนี้ยังจัดการไม่ได้ แล้วยามเมื่อฉันตายไป ฉันจะไปพบหน้าเหล่าพี่น้องได้ยังไง!”หลังจากพูดจบ ตาแก่นี้ก็เขย่าหมัด ต่อยใส่นักเลงตรงหน้าจนปลิวออกไปดั้งนักเลงคนนั้นถูกต่อยจนเลือดออก พร้อมกับหลับกลางอากาศล้มลงพื้นไปหลัวเจิ้นเทียนเหวี่ยงหมัดไปรอบๆ ขณะที่ยิ้ม แล้วพูดว่า “แค่กลุ่มนักเลงที่มั่วสุรานารีจนร่างกายกลวงเปล่า ถ้าฉันหนุ่มกว่านี้สัก 20 ปีหมัดนี้คงต่อยหน้ามันระเบิดไปแล้ว”ทุกคนพากันประหลาดใจ“คุณลุงเป็นกระบี่วิเศษที่ยังไม่ขึ้นสนิมจริงๆ!”ในตาของซุนเสวี่ยเหยียนเต็มไปด้วยความชื่นชม คนอื่นอายุ 60กว่าแล้ว ยังมีแรงจัดการกับนักเลงพวกนี้ แต่ดูตัวเองสิ ยังหนุ่มอยู่แท้ๆแต่กลับเหมือนขยะก็ไม่ปานหวังซูหงมองสามีตัวเองราวกับมองคนแปลกหน้า“หึหึ เรื่องธรรมดา” ใบหน้าของหลัวเจิ้นเทียนเต็มไปด้วยความภูมิใจ “จัดการกับนักเลงพวกนี้ เป็นเรื่องกล้วยๆ ดูลูกเตะลุงนะ!”ตาแก่นี่หลังจากพูดจบก็เตะออกไป ฟาดใส่หน้าอกของนักเลงคนหนึ่งนักเลงคนนั้นพลันก้นกระแทกพื้นทันที แต่ไม่รอให้คนชื่นชมหลัวเจิ้นเทียนก็พลันเอามือกดเอวตัวเอง พร้อมกับใบหน้าที่หลั่งเหงื่อเย็นออกมา“โอ๊ย….เอวฉัน….เคล็ดแล้ว”ฉินเฉาก็หลั่งเหงื่อเช่นกัน คนอายุเยอะ ก
