ตั้งใจฟาดด้วยแล้ว จึงไม่มีการออมแรง ทันใดนั้น ชายที่ถูกฟาดท้ายทอย ก็พลันเลือดออกปาก พร้อมกับตัวคนที่ล้มลงกับพื้นซุนเหยียนก็พลอยล้มลงไปด้วย ร่างของเธอล้มลงบนร่างของนักเลงคนนั้น ผู้คนพากันร้องออกมาด้วยความตกใจ“บัดซบ หาที่ตาย!” เจ้าผมแดงตกใจ ไม่คิดว่าคนพิการอย่างซุนเสวี่ยเหยียนจะกล้าอย่างนี้เหล่านักเลงพุ่งใส่เขา ซุนเสวี่ยเหยียนเมื่อไม่มีไม้พยุงสองอัน เขาที่ขาไม่ดีอยู่แล้ว จึงเคลื่อนไหวได้ไม่คล่อง อย่างรวดเร็วก็ถูกนักเลงพวกนั้นจับกดลงกับพื้น“แม่งเอ๊ย ไอ้เป๋ แกกล้าต่อต้านเหรอ!” เจ้าผมแดงถือไม้หน้าสามเดินเข้ามาช้าๆ ปากของเขาก็สบถด่าไปด้วย “วันนี้ถ้าไม่หักขาอีกข้างของแก ฉันจะเปลี่ยนไปใช้แซ่แกเลย!”“อย่าทำร้ายพี่ใหญ่ซุน!” ซุนเหยียนที่ตะเกียกตะกายไปตรงหน้าซุนเสวี่ยเหยียนร้องออกมา “อย่าทำร้ายเขา ขอร้องล่ะ!”“ไสหัวไป!” เจ้าผมแดงร้องออกมา พร้อมกับกราชากซุนเหยียนออกไปอีกข้าง“ฉันจะปล่อยไอ้เป๋นี้ก็ได้ ถ้าเธอยอมเป็นของนายน้อยหาน เมื่อถึงตอนนั้น เธอจะได้รู้ว่ารสชาติของผู้ชายเป็นยังไง!”“ไอ้พวกเดรัจฉาน!” ซุนเสวี่ยเหยียนตาแดงก˹า เขาตะเกียกตะกายลุกขึ้น แต่นักเลงสองคนกลับเตะใส่เขา“ไอ้เป๋ ตาย!” เจ้าผมแดงถือไม้หน้าสาม เตรียมฟาดใส่ขาอีกข้างของซุนเสวี่ยเหยียนหมับ!แต่ตอนนี้เอง ได้มีมือที่แข็งแกร่งและทรงพลัง ได้จับไม้หน้าสามนั้นไว้เหล่านักเลงหันไปมอง เห็นชายในชุดสูทเบาๆ ยืนอยู่ตรงหน้าซุนเสวี่ยเหยียน ขณะที่มือขอ
