ีรบุรุษ ได้ถูกส่งต่อให้กับลูกชายของเขาแล้ว“ดี ดี เข้ามา!” ฉินเฉาชมเชยพี่เขยราคาถูกของเขา โดยเฉพาะความกล้าที่จะสู้ของเขาหมัดของหลัวหยูเฟิงคมกว่าทหารคนอื่น ยิ่งกว่านั้นยังร้ายกาจและป่าเถื่อนยิ่งกว่าหลายครั้งที่ฉินเฉาหลบไม่พ้น ต้องถูกโจมตีใส่จุดอ่อน ตัวอย่างเช่นใต้ซี่โครง หรือ ขมับแต่ร่างของฉินเฉาแข็งราวกับเหล็ก แม้จะถูกโจมตี แต่ก็ยังยืนได้อย่างมั่นคง“ท่านย่ามันเถอะ!” หลัวหยูเฟิงรู้สึกเจ็บมือ พูดออกมาว่า “เจ้าหนูร่างนายทำจากเหล็กหรือไง? ต่อให้ฝึกชี่กงสำเร็จก็เถอะ ก็ไม่น่าจะแข็งขนาดนี้!”“พี่ใหญ่ ถึงตาฉันบ้าง ฉันไม่เกรงใจแล้วนะ”ฉินเฉาไม่ตอบ แต่ยิ้มออกมา จากนั้น ก็ก้าวออกไปหนึ่งก้าว แล้วปล่อยฝ่ามือออกไป ฟาดเข้าที่หน้าอกของหลัวหยูเฟิงฉินเฉากดพลังไว้ 99% แต่ถึงอย่างนั้น หลัวหยูเฟิงก็ยังคงร้องออกมาอยู่ดี ปลิวออกไป พร้อมกับตกลงบนโต๊ะชา“เสี่ยวเฟิง เป็นยังไงบ้าง!” หวังซูหงตกใจ ไม่มีเค้าความป่าเถื่อนอยู่อีก เริ่มแรกไม่ได้ระวัง ถ้าทำให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนต้องบาดเจ็บเขาจะต้องชดใช้!“สมแล้วที่เป็นเพลงหมัดตระกูลหลิว…..”หลัวเจิ้นเทียนตาโต เขาไม่คิดเลยว่าทหารจากหน่วยเสือโคร่งไซบีเรียที่เป็นดั่งเครื่องจักรสังหาร ยิ่งกว่านั้น ยังเป็นครูฝึกของหน่วยพิเศษนี้อีก จะยังแพ้ให้กับเขาเพียงหนึ่งกระบวนท่า“ล่วงเกินแล้ว” ฉินเฉาประสานมือคำนับให้กับพี่เขย เรื่องนี้ คงต้องโทษที่เขาเป็นผู้ฝึกตน ทำให้เขาได้เปรียบอย่างมา
