ล้ว! จะบอกอะไรให้ อยากจะเข้ามาในตระกูลหลัวของเราน่ะเหรอ ไม่มีวัน”“โทษที ฉันไม่ได้สนใจตระกูลหลัวเลยสักนิด” ฉินเฉาโบกมือขัดขวางหลัวหยูเฟิงไม่ให้พูดอะไรอีก“ฉันรู้สึกว่าการมาของฉันวันนี้ คิดผิดจริงๆ ตระกูลหลัวของคุณร้ายกาจมาก ฉัน ฉินเฉาไม่กล้ายุ่งด้วยหรอก จะไปเดี๋ยวนี้แหละ อ่อ แล้วก็บริษัทของตระกูลหลัวของคุณ ฉันก็ไม่สนใจ”“คนไม่รู้ก็ได้แต่พูดนั่นแหละ” หวังซูหงเยาะเย้ย “คนอย่างแกเทียบกับคนขับรถของเรายังไม่ได้เลย”“ลาล่ะ” ฉินเฉาไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับเธอ โชคชะตาระหว่างเขาและหลัวชิงหลิน ให้มันจบลงที่นี่วันนี้แหละ“น้องเขย น้องเขยอย่าไป!” หลัวหยูเฟิงที่เห็นอย่างนั้น ก็พลันกังวลขึ้นมา เขาจับแขนฉินเฉาเอาไว้ พร้อมกับหันไปตะโกนใส่น้องสาวตัวเอง“หลินหลิน เธอคิดอะไรอยู่ น้องเขยที่ดีอย่างนี้ เธอจะปล่อยเขาไปอย่างนี้เหรอ พี่จะบอกเธอตรงๆ พี่ชอบเจ้าหนูคนนี้มาก นอกจากเขาแล้ว ใครก็ตามที่เธอพามาหลังจากนี้ พี่ไม่ยอมรับ!”“เสี่ยวเฟิง ลูกทำอะไร รีบกลับมานี่เดี๋ยวนี้!” หวังซูหงเห็นลูกชายตัวเองเข้ามายุ่ง ทันใดนั้นก็พลันรู้สึกไม่มีความสุขแต่ในตอนนี้ หลัวชิงหลินที่นั่งอยู่ ก็ได้มองไปที่เบื้องหลังที่โดดเดี่ยวที่ซ่อนความทะนงตนเอาไว้ของฉินเฉา แล้วพลันตัดสินใจเธอตามหาเขามานาน กว่าทั้งสองจะได้เจอกัน มันยากลำบากแค่ไหนเธอไม่ยอม เธอไม่ยอมเด็ดขาด!ยิ่งกว่านั้น เธอก็ไม่อยากเป็นลูกผู้ดีอะไรพวกนี้ เธอจะทิ้งบริษัทแล้วทำตามควา
