“ฉิน ฉินเฉา ทำไมนาย?”หลัวชิงหลินตกใจเห็นฉินเฉาที่ตอนแรกแต่งตัวเรียบร้อย ตอนนี้เขาได้ถอดแว่นตาออก แถมสูทยังไม่เรียบร้อย ทั้งยังมีการพับแขนเสื้อขึ้น ขณะที่ปากยังคาบบุหรี่ ท่าทางราวกับนักเลงกำลังยืนอยู่ตรงนั้นส่วนเสี่ยวฮุ่ยที่ยืนอยู่ด้านข้าง หางตาของเธอชุ่มไปด้วยน˺าตาท่าทางตกใจกลัวหลัวชิงหลินพลันรู้สึกใจเต้นแรงหรือว่าฉินเฉาจะทนไม่ได้ แล้วทำการข่มเหงเสี่ยวฮุ่ย?แต่เธอก็รีบปฏิเสธความคิดนี้อย่างรวดเร็วไม่น่าจะใช่ ฉินเฉาไม่ใช่คนแบบนั้น แม้ว่าเขาจะรุ่มร่ามไปบ้าง แต่ก็ไม่ใช่คนไร้เหตุผล การจะทำเรื่องแบบนี้กับผู้หญิง เป็นไปไม่ได้“โอ้ หลินหลินที่รัก ฉันมารับเธอกลับบ้าน”ปากของฉินเฉาที่คาบบุหรี่อยู่นั้น พลันหยักขึ้นเป็นรอยยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ชั่วร้าย ดูแล้วมีเสน่ห์ไปอีกแบบสะใภ้อย่างกู่รั่วอิง เมื่อเห็นรอยยิ้มนี้ ในใจก็อดเต้นแรงไม่ได้หลัวชิงหลินมีความสุขจนแทบหมดสติ แต่อย่างรวดเร็วก็ถูกความแตกตื่นเข้ามาแทนที่สวรรค์ ไม่ใช่ว่าก่อนหน้านี้ตกลงกันไว้แล้วหรอกเหรอ!ท่าทางของแม่ของเธอก็เหมือนกับคนที่กำลังด่าบางคนอยู่แล้วก็ ท่าทางของฉินเฉาที่เหมือนกับนักเลงนี้ มันไม่เหมือนกับที่ตกลงกันไว้นี่?“หุบปาก!”หวังซูหงที่ถูกคำพูดของฉินเฉาทำให้โมโห “แกไม่ส่องกระจกดูตัวเองก่อนหรือไงว่าตัวเองมีสภาพแบบไหน กล้าดียังไงมาจีบลูกสาวฉันแล้วยังคำพูดที่ไม่ไว้หน้ากันนั่นอีก! ไสหัวไป ออกไปจากบ้านของฉัน!อย่ามาทำให้ที่นี่สกปรก”จบสิ้นแ