ับทำความเคารพหลัวเจิ้นเทียน “กรมทหารราบที่ 702หน่วยที่ 3 หมู่ที่ 2 รายงานตัวพร้อมรับคำสั่งแล้วครับ!”“ล้อมบ้านหลังนี้ไว้ อย่าปล่อยให้ชายคนนี้ออกไปจากห้องนี้ได้แม้แต่ครึ่งก้าว ถ้ามันกล้าออกไป อนุญาตให้ยิงได้!”คำพูดของหลัวเจิ้นเทียนทำให้ทหารหนุ่มพวกนี้ตกใจต่อให้เป็นคำสั่งของระดับสูงอย่างหลัวเจิ้นเทียน เรื่องฆ่าคนโดยไม่มีเหตุอันควรนี้ พวกเขาแน่นอนว่าไม่กล้าทำอย่างแน่นอน“ครับ!” ทหารหนุ่มคนนั้นทำได้เพียงทำตามคำสั่ง เขาโบกมือ แล้วสั่งให้ลูกน้องของเขาทำการล้อมบ้านหลังนี้ไว้อย่างรวดเร็วฉินเฉารู้ว่าตาแก่นี่กำลังขู่เขา แต่เขาก็ไม่สบอารมณ์อยู่ดี“ไม่เสียแรงที่เป็นรองผู้บัญชาการ ใหญ่ไม่เบา”“เจ้าหนู” หลัวเจิ้นเทียนเห็นท่าทางใจเย็นของฉินเฉา ก็อดชื่นชมไม่ได้ “หลายปีแล้ว แกเป็นคนแรกที่กล้าพูดกับฉัน หลัวเจิ้นเทียนอย่างนี้”“นายก็เป็นคนแรกที่กล้าพูดกับฉัน ฉินเฉาอย่างนี้เหมือนกัน” ฉินเฉาส่ายหัว เขาคิดว่าการอดกลั้นก็ไม่ใช่ทางที่ถูกเหมือนกันเขาหยิบบุหรี่ถูกๆ ของเขาออกมา พร้อมกับจุดไฟ คาบไว้ในปาก“แต่คนที่กล้าขู่ฉัน พวกมันตายหมดแล้ว”“เจ้าหนู คำพูดนั้นไม่ว่าใครก็พูดได้ แต่ไม่ใช่ใครก็ทำได้” หลัวเจิ้นเทียนเยาะเย้ย “ฉัน หลัวเจิ้นเทียนฆ่าศัตรูมาทั้งชีวิต อาหารที่ฉันทานมากกว่าแก คนหนุ่มเดี๋ยวนี้ ไม่เคยพบกับความยากลำบาก ไม่รู้ว่าสงครามเป็นยังไง จึงไม่รู้จักความกลัว!”“นายพูดผิดแล้ว จริงๆ แล้ว ฉันเป็นคนที่กลัวตายอย่
