ธอ”ไม่ยุติธรรมกับพวกเธอหลังจากพูดได้ครึ่งคำ ฉินเฉาก็กลืนคำนั้นลงท้องไป“หลินหลิน มันทำอะไรกับลูก ถึงทำให้ลูกเป็นอย่างนี้!”หวังซูหงไม่อยากจะเชื่อว่าลูกสาวของเธอจะชอบกับเจ้าคนที่มีท่าทางเหมือนกับขยะอย่างนี้“ไม่มีใครสามารถรังแกลูกสาวของฉัน หลัวเจิ้นเทียนได้” รองผบ.ที่เห็นลูกสาวร้องห่มร้องไห้ เขาถึงกับกัดฟันด้วยความโกรธในสงครามเมื่ออดีต เขาตัดหัวของศัตรูเป็นว่าเล่น ตอนนี้บรรยากาศรอบตัวของเขาก็ยังมีความดุร้ายแฝงอยู่อย่างเข้มข้น“จะไปก็ไม่ได้ จะอยู่ก็ไม่ได้ ตกลงแล้วนายอยากให้ฉันทำยังไง?”ฉินเฉาพลันคิดว่า วันนี้ไม่น่ามาเลย บางที เขาไม่ควรแม้แต่ไปงานเลี้ยงรุ่น ถ้าเขาไม่ไป เขาก็จะไม่เจอกับหลัวชิงหลิน เมื่อไม่เจอกับเธอเธอก็จะได้ไม่ต้องติดต่อกับเขา“เรื่องนี้ถ้าไม่เคลียร์ให้ชัดเจน แกก็หยุดคิดได้เลยว่าจะออกไปจากที่นี่ได้แม้แต่ครึ่งก้าว!”หลัวเจิ้นเทียนพูดจบ ก็หยิบเอาเหรียญสีแดงที่ติดอยู่บนอกเสื้อมาแล้วกดลงบนนั้นดูเหมือนว่านี่จะเป็นสัญญาณเตือนภัย หลังจากที่เขากดลงไปอย่างรวดเร็ว ฉินเฉาก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นเรื่องร้ายหลายๆ อย่าง ค่อยๆ มารวมตัวกันที่นี่จากทุกทิศทางไม่นาน ข้างนอกประตูก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาตูม! เพราะสถานการณ์ฉุกเฉิน คนข้างนอกจึงได้ทำการทำลายประตูหน้าบ้านผบ.โดยตรงจากนั้น ทหารพร้อมด้วยอาวุธครบมือก็ดาหน้ากันเข้ามาในห้องนี้“รายงานครับ รองผบ.!” เจ้าหน้าที่ที่เหมือนจะเป็นหัวหน้าเดินเข้ามาพร้อมก
