หลังจากที่ขึ้นบันไดไป หลัวชิงหลินก็รู้ว่าแม่ของเธอไม่ได้ป่วยอะไรเธอไม่แม้แต่นอนอยู่บนเตียงด้วยซ˺า ทั้งยังทะเลาะกับพ่อของเธออยู่“ฉันคิดว่าหานห่าวเซวียน เด็กนั่นเป็นคนดี เหมาะที่จะเป็นแฟนกับลูกสาวของเรา!”หญิงสาววัยกลางคนที่แต่งตัวค่อนข้างมากคนนี้ ในมือกำลังถือภาพหนึ่ง พร้อมกับพูดกับสามีที่นั่งอยู่ที่โซฟาฝั่งตรงข้าม“เหลวไหล” หลัวเจิ้นเทียนมีสีหน้าจริงจัง พูดอย่างไม่พอใจว่า “ลูกชายของผู้ว่าหานคนนั้น ไม่มีดีอะไร ทุกวันรู้จักแต่เที่ยวเล่น ฮึ่ม ถ้าหลินหลินแต่งกับเขา มันจะเป็นความเสียหายของลูกสาวเรา”เทียบกับภรรยาแล้ว หลัวเจิ้นเทียนนั้นแก่กว่า รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดคนนี้ อายุเกิน 60 ปีแล้ว แต่ว่ายังคงแข็งแรงอยู่“เด็กผู้ชายก็อย่างนี้แหละ!” หวังซู่หงทำท่าราวกับไม่ใช่เรื่องใหญ่“เมื่อแต่งงานแล้ว เดี๋ยวก็เปลี่ยนใจเองแหละ เมื่อถึงตอนนั้น ฉันจะสอนหลินหลินว่าจะจัดการกับผู้ชายยังไง หานห่าวเซวียนคนนั้น เรื่องจิ๊บจ๊อย”“เหลวไหล รู้จักแต่สร้างปัญหา!” หลัวเจิ้นเทียนตบโซฟา หันหัวไปทางสาวน้อยที่นั่งอยู่อีกด้าน “เธอพูดเหมือนกับจะผลักลูกสาวตัวเองเข้าไปในกองไฟ!”“คุณมันก็ตาแก่ขี้เหนียว ใครผลักลูกสาวเข้ากองไฟกัน!”โดยไม่รอให้หญิงสาวพูด หวังซูหงก็พลันยืนขึ้น พร้อมกับชี้หน้าหลัวเจิ้นเทียนพร้อมกับตะโกนออกมา“ฉัน หวังซูหง เป็นลูกสาวของตระกูลหวัง เพราะเมื่อก่อนฉันตาบอดถึงได้ติดตามปีศาจยากจนอย่างคุณ หลังจากนั้น คุณก็
