หลังจากที่ขับมาอีกประมาณสิบนาที BMW สีขาวของหลัวชิงหลินก็ค่อยๆ จอดตรงหน้าทางเข้าหมู่บ้านระดับสูงแห่งหนึ่งที่ทำให้ฉินเฉาประหลาดใจคือ ยามที่เฝ้าทางเข้าหมู่บ้านแห่งนี้ไม่ใช่ยามธรรมดา พวกเขาใส่เครื่องแบบทหารสีเขียว บนบ่าของพวกเขาแบกปืนไรเฟิล ยืนตัวตรงแน่วเหมือนกับหอกเมื่อเห็นรถของหลัวชิงหลินแล่นเข้ามา พวกเขาก็รีบยื่นมือขวาง“โปรดแสดงบัตรยืนยันตัวตนด้วยครับ!”“จริงๆ เล้ย” หลัวชิงหลินยิ้ม จากนั้นหยิบบัตรออกมาจากกระเป๋าตัวเอง พร้อมกับแสดงให้กับยามดู “เสี่ยวอู่ นายก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้จักฉันทำไมต้องยืนยันตัวทุกวันด้วย”“รบกวนคุณหนูแล้ว” คนที่เรียกว่าเสี่ยวอู่ตะเบ๊ะ จากนั้นก็พูดว่า“นี่เป็นหน้าที่ของผมครับ”จากนั้น เขาก็เลื่อนประตูออก เปิดทางให้ BMW คันนี้ผ่านเข้าไปขณะเดียวกัน ยามหนุ่มคนนั้นยังใช้สายตาพิเศษมองมาที่ฉินเฉาที่นั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับ“ยามหนุ่มคนนั้นชื่อว่าอู่เมี่ยว ก่อนหน้านี้เป็นบอดี้การ์ดของพ่อของฉัน ตอนนี้ เขามารักษาการที่นี่”หลัวชิงหลินเหยียบคันเร่ง ขณะที่บอกฉินเฉาในตอนนี้ฉินเฉาก็เข้าใจ พ่อของหลัวชิงหลินเป็นนายทหาร! แล้วก็ดูเหมือนว่ายศของเขาจะไม่ต˹าเลย ที่เขาสามารถหาบอดี้การ์ดอย่างนี้ได้ดูเหมือนว่าอย่างน้อย ยศของเขาต้องอย่างน้อยนายทหารฝ่ายเสนาธิการดังนั้น หลัวชิงหลินจึงอาศัยอยู่ในพื้นที่ของทหารบ้านแต่ละหลังแทบไม่ต่างกัน ดังนั้น ถ้าคนนอกเข้ามา พวกเขาจะไม่รู้ว่าบ้านหลังไหนเป็นบ้านของเ