ช่ กรรมการนักศึกษาของเรา เธอเป็นผู้หญิงยุคใหม่ที่มากความสามารถ! ผลสำเร็จของเธอ ทำให้หลายคนอิจฉาตาร้อนกันหมด”“ผู้หญิงมากความสามารถแล้วยังไง?” ในน˺าเสียงของหลัวชิงหลินเต็มไปด้วยความกังวลขณะที่อธิบาย “ไม่ใช่ว่าเป็นคนเหมือนกันเหรอ”“เฮ้ เฮ้….” ฉินเฉาเอามือถูจมูกอย่างอึดอัด ทำไมพูดอย่างนั้น “พูดอย่างนี้ก็ไม่ถูก กรรมการนักศึกษาคนสวยของเรา ในอดีต ถูกนักเรียนชายไล่ตามจีบตั้งหลายคน ฉันจำได้ว่าตอนนั้น ตอนที่เรียนคาบวรรณกรรมสมัยใหม่เสร็จแล้ว มีนักเรียนชายสองคนต่อสู้กัน เพื่อที่จะส่งดอกไม้ให้เธอ หน้าห้องเรียนตอนนั้นเต็มไปด้วยกลีบดอกไม้ปลิวว่อน”“ใช่” หลัวชิงหลินพยักหน้า จากนั้นก็มองไปที่ฉินเฉาอย่างเศร้าใจ“แล้วในตอนนั้นก็มีบางคนที่กำลังมีความสุขกับหยางฉานฉาน เขาอดทนกินบะหมี่ตลอดเดือน เพื่อที่จะซื้อดอกกุหลาบ 999 ดอก จากนั้นก็รออยู่ที่หน้าชั้น”“เรื่องในอดีตอย่าไปพูดถึงเลย” ฉินเฉารู้สึกคัดจมูก “เรื่องที่ทำเมื่อตอนนั้น ทำให้ฉันรู้สึกอายแปลกๆ”“รู้ว่าเป็นเรื่องอดีต แล้วนายยกขึ้นมาพูดทำไม?” หลัวชิงหลินเหลือกตาใส่ฉินเฉา“เอาล่ะ กรรมการนักศึกษาของเรา เป็นความผิดฉันเอง ตกลงนะ”ฉินเฉาพูด มือทั้งสองข้างล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง แล้วถามว่า “แล้วเป็นไง ฉันใส่ชุดนี้แล้วดูดีมั้ย?”“น่ารังเกียจ” หลัวชิงหลินจะไม่ชมเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น หางของเขาคงจะส่ายไปมาพร้อมกับตัวลอยแน่ๆ! ดังนั้น คำพูดนี้จึงทำให้ฉินเฉาหน้าเจื่อนไป
