อมกับเร่งเครื่องที่ช้าอยู่ขึ้น“ทุกวันรู้จักทำแต่เรื่องเหลวไหล!” หลัวชิงหลินสรุปออกมา“อืม ฉันทำที่ไหน เป็นเพราะรถของเธอเล็กหรอก ทำให้ฉันไม่รู้ว่าจะวางมือไว้ที่ไหน จึงได้วางไว้ตรงนั้น”ข้ออ้างของฉินเฉาทำให้หลัวชิงหลินแทบกระอักเจ้านี่ถึงกับลูบขาคนอื่น แล้วยังมาพูดอย่างกับว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูกอีกเกินไปแล้วจริงๆ!“ฮึ่ม เรื่องนี้ฝากไว้ก่อน ฉันถามนาย ทำไมนายถึงแต่งตัวอย่างนี้ออกมา ไม่ใช่ว่าฉันซื้อเสื้อผ้าให้นายแล้วหรอกเหรอ?”ตอนนี้ฉินเฉาใส่เสื้อโค้ตสีดำ แต่ว่าชุดข้างในของเขายังคงเป็นชุดผู้ป่วยอยู่“พี่สาว ฉันใช้โอกาสขณะอาบน˺าหนีออกมาจากโรงพยาบาล คว้าเสื้อโค้ตตัวนี้ออกมาได้ก็สุดๆ แล้ว จะให้ฉันมีเวลาที่ไหนไปเปลี่ยนชุดกัน”จริงๆ แล้ว หลังจากที่เขาออกจากโรงพยาบาล เขาต้องติดต่อไปหาหลิวจางก่อนยังไงก็ตาม องค์กรไม่ได้อยู่ในเมืองซู่หนาน แต่ว่าอยู่ในเมืองหลวงถ้าต้องไปเมืองหลวง เรื่องของหลัวชิงหลิน แม้แต่เวลาสักนิดก็ปลีกตัวออกมาจัดการไม่ได้ดังนั้น ฉินเฉาจึงเลือกที่จะหนีออกมา ทำให้หลัวชิงหลินที่เห็นสภาพการแต่งตัวของเขาต้องเกิดอาการโมโหขึ้นมา“ฮึ่ม โชคดีที่ฉันเตรียมชุดไว้อีกชุดในรถ”หลัวชิงหลินพูด จากนั้นก็ใช้มือขวาชี้ไปข้างหลังฉินเฉามองไปข้างหลัง เห็นที่เบาะหลัง มีถุงกระดาษอยู่จริงๆเมื่อมองไปที่ยี่ห้อของมัน มันก็คือยี่ห้อ แดนดี้“มา เปลี่ยนชุดให้ฉันดูก่อน”หลัวชิงหลินพูด จากนั้นก็จอดรถเข้าข้างทาง แล้วพูดกับฉิน
