นก็หน้าแดงราวกับเป็นไข้ เธออายมากจริงๆหน้าเธอบางมาก การต้องมาถูกฉินเฉาทำอย่างนี้ต่อหน้า มันทำให้เธออายจริงๆ ดังนั้น เธอจึงปล่อยมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัย จากนั้นก็ตบเข้าที่กรงเล็บที่ชั่วร้ายของฉินเฉา“เอาออกไป มันทำให้ฉันจั๊กจี้”“อย่าเอามันวางไว้ที่เอว”ฉินเฉาชักมือกลับ ความรู้สึกว่างเปล่าที่เอว พลันพุ่งไปที่หัวใจ ทำให้หลัวชิงหลินรู้สึกเหมือนสูญเสียอะไรบางอย่างแต่อย่างรวดเร็ว ความรู้สึกสูญเสียนี้ก็กลายเป็นความตื่นเต้นและอับอายแม้ว่ามือของฉินเฉาจะไม่แตะที่เอวเธอแล้ว แต่เขากลับวางมันไว้ที่ขาของเธอท่อนบนของหลัวชิงหลินเป็นเชิ้ตสีขาวที่ยาวถึงเอว ส่วนท่อนล่างของเธอเป็นกางเกงยีน เพราะว่าหุ่นของเธอดี ดังนั้น ข้างในจึงใส่ไว้ด้วยกางเกงในผ้าฝ้ายตัวจิ๋ว ทำให้ข้างในอบอุ่น แต่ไม่ทำลายเรียวขาที่น่าดึงดูดของเธอแต่มือของฉินเฉาที่วางอยู่ข้างบน แม้ว่าหลัวชิงหลินจะสามารถอดกลั้นเอาไว้ได้ แต่เธอก็สามารถรับรู้ได้ถึงสัมผัสจากมือของเขายิ่งกว่านั้น เขายังแกล้งเอามือลูบขาเธออีกด้วย“นาย คนเลว….” หลัวชิงหลินราวกับซาลาเปาที่ถูกนึ่ง หันหัวไปมองฉินเฉาคราหนึ่งด้วยใบหน้าแดงก˹านี่คือการเตือน แต่สำหรับฉินเฉาเหมือนกับเป็นการให้ท้ายมากกว่ายังไงก็ตาม หญิงสาวก็เป็นคนขับรถ ฉินเฉาจึงไม่อยากทำให้เกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นขณะที่ขับรถอยู่ ดังนั้น จึงได้หยุดลวนลามหลัวชิงหลินหลัวชิงหลินจึงได้วางใจลงนิดหน่อย จากนั้นก็จ้องฉินเฉาคราหนึ่งพร้
