ล่วงเวลา! เราจะเริ่มงานตอน 9 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็น ห้ามสาย สายตัดเงิน…..”เมื่อฉินเฉาได้ยิน ก็พลันทำสีหน้าเจื่อนๆ หลัวชิงหลินคนนี้ เริ่มพูดกฎและข้อบังคับในบริษัทแล้วเขาล่ะปวดหัวจริงๆฉินเฉารู้สึกช่วยไม่ได้ แต่ไม่สามารถบอกกับหลัวชิงหลินได้ ว่าเมื่อกี้นั้นตัวเองพูดเล่นแค่กๆ แต่ตอนนี้คงพูดไม่ได้ ไว้ค่อยพูดทีหลังแล้วกัน“โอ้ นายดูสิ!” โดยไม่ต้องรอให้เขาหาอะไรมาคุยเพื่อเปลี่ยนเรื่องหลัวชิงหลินก็ได้ลืมเรื่องนี้ไปแล้ว กรรมการนักศึกษาคนสวยตบหน้าผากตัวเอง แล้วพูดว่า“เอาแต่คุยเรื่องนี้จนลืมไปเลย”เธอมองไปที่ฉินเฉาจากนั้นก็พูดว่า“เรื่องที่นายเป็นที่ปรึกษาระดับสูงของบริษัทถือว่าตัดสินแล้วตอนนี้ถือว่านายเป็นลูกน้องของฉัน อีกทั้งยังเป็นเพื่อนร่วมมหาลัยกันอีก ฉันต้องแต่งตัวให้นายซะหน่อย ให้ดูมีบรรยากาศของนักวิชาการบางที แม่ของฉันอาจจะพอใจก็ได้”“เธอคงไม่ฉวยโอกาสใช้ตำแหน่งใช้กฎที่ไม่พูดถึงกับฉันหรอกใช่มั้ย?”ฉินเฉาถามออกมา แทบทำให้หลัวชิงหลินขาดอากาศตาย“หัวนายสิ ใครจะอยากใช้กฎที่ไม่พูดถึงกับปีศาจน่าตายอย่างนาย!”“โอ้ แต่ปีศาจน่าตายตอนนี้เป็นแฟนของเธออยู่นะ” ฉินเฉายิ้มอย่างพอใจ พร้อมกับยื่นมือออกไปกอดเอวหลัวชิงหลินนี่ทำให้ร่างของหลัวชิงหลินสั่นเบาๆ โชคดีนะที่เธอไม่เผลอหักพวงมาลัยใส่รถคันที่อยู่ใกล้ๆ เจ้านี่ ทำไมถึงได้กล้าอย่างนี้“ไม่ อย่ามาสร้างปัญหา ฉันขับรถอยู่!” แม้ว่าเธอจะชอบความรู้สึกนี้ แต่หลัวชิงหลิ
