ถกระบะมือสองใช่มั้ย นายเอามาด้วยหรือเปล่า จะได้พาทุกคนไปด้วยกันได้!”“ฉันเอามาด้วย!” ยามที่ชื่อว่าต้าไห่ ตบหน้าขาตัวเอง พร้อมกับร้องออกมา “เผอิญว่าคืนนี้ ฉันต้องไปซื้อกะหล˹าให้ที่บ้าน ดังนั้นจึงได้เอารถมาด้วย มันจอดอยู่ที่โรงจอดรถ ฉันจะไปเอามันก่อน นายพาเลขาฉินมารอได้เลย!”หลังจากพูดจบ อีกฝั่งของวิทยุสื่อสารก็พลันวุ่นวายขึ้น มีเสียงเถียงกันว่าจะซื้ออะไรไปเยี่ยมดีส่วนกระบองไฟฟ้าหวังนั้น เขากัดฟันพร้อมกับลุกขึ้นจากพื้น ในมือเขาถือกระบองไฟฟ้า พร้อมกับพูดข่มขู่จางลี่ “ไม่ให้ไป! เศษสวะอย่างนั้น ตายซะได้ก็ดี มันออกไปจากโรงเรียนแล้ว ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับที่นี่อีก! ใครกล้าไปวันนี้ บิดาจะไล่ออกให้หมด! ฮึ่ม มาดูสิว่า ใครจะกล้าไป”“ไล่ออกกับแม่แกสิ!” จางลี่โมโห เขาอดทนกับเจ้าอ้วนนี่มาไม่ใช่วันสองวัน เห็นท่าทางอวดดีราวกับจักรพรรดิของมันแล้วคันไม้คันมือเขาดึงกระบองตัวเองออกมา จากนั้นก็จัดการฟาดไปที่ท้องของกระบองไฟฟ้าหวังผลัวะ! โชคดีที่กระบองของจางลี่ไม่ใช่เหล็ก แต่ถึงอย่างนั้น ก็ฟาดจนกระบองไฟฟ้าหวังตัวงอราวกับกุ้งที่ถูกต้ม จากนั้นก็ทรุดตัวลงกับพื้นขณะที่อ้าปากหอบหายใจ“แม่งเอ๊ย อย่างกับพ่อแกอยากจะทำงานกับแกนักสิ ทำงานกับพี่ฉินยังดีซะกว่า วางท่าราวกับตัวเองเป็นซุนวู แม่ง จะไล่ฉันออกเหรอโคตรแม่แกสิ! ไอ้โง่เอ๊ย!” จางลี่เก็บกระบองของตัวเอง จากนั้นก็ชูนิ้วกลางให้กระบองไฟฟ้าหวัง จากนั้นก็เดินวางท่าไล่ตา
