มา จากนั้นเขาก็กลอกตาไปมา แล้วพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า“ไว้ตอนเช้า หลังจากกินข้าวเช้าแล้วเป็นไง?”หญิงสาวหลายคนที่อยู่รอบๆพากันเหงื่อตก“ฉินเฉา ไม่ว่าวันนี้นายจะมีข้อแก้ตัวยังไง ฉันก็จะทำให้นายเป็นผักให้ได้!”หลิวจางเหมือนกับกำลังวางแผนกำจัดคนชั่ว เธอกัดฟันพูดออกมา“เฮ้ย หลิวจาง! ใจเย็น! อย่าวู่วาม!” ฉินเฉารู้สึกว่าวันนี้ไม่ใช่วันของเขา หญิงสาวหลายคนต่างเป็นปรปักษ์ต่อกัน ตอนนี้สถานการณ์ยิ่งวุ่นวายไปกันใหญ่ หวังว่าคงจะไม่มีคนใหม่เข้ามาแจมด้วยหรอกนะ“โอ้ ที่นี่ดูน่าสนุกจัง!”ขณะที่ฉินเฉาไม่รู้ว่าจะแก้ข้อสงสัยนี้ยังไง ที่นอกประตูพลันมีเสียงใหม่ดังเข้ามาโอ้สวรรค์…ส่งสายฟ้ามาฟาดฉันเลยเถอะ….ฉินเฉาครวญออกมาเพราะน˺าเสียงของหญิงสาวนางนี้ เขารู้จัก“เหวินเหวิน เธอดูสิ ขณะที่เธอเสียใจ แต่คนอื่นกับกำลังมีความสุขอย่างกับอยู่ในงานเลี้ยง!”ที่หน้าห้อง หู่หลี่ลี่และฟางเหวิน สาวน้อยทั้งสองยืนจับมือกันยืนอยู่หน้าห้องฟางเหวินตาแดง จมูกแดงราวกับกระต่ายตัวน้อยๆ ทำให้คนที่เห็นอดรู้สึกรักขึ้นมาไม่ได้“ฟางเหวิน เธอร้องไห้เหรอ?” ฉินเฉาเป็นผู้ชาย เป็นธรรมดาที่เขาจะชอบสาวน้อยน่ารักคนนี้ เห็นเธอแต่ละครั้ง เขาก็จะนึกไปถึงครั้งแรกที่เจอกันไม่ได้ ครั้งนั้น ฟางเหวินกำลังกอดตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ ยืนอยู่ตรงหน้าของเขา“ไม่ได้ร้อง” ฟางเหวินรีบเอามือปิดตา “ฝุ่นมันเข้าตา”ท่าทางของทุกคนพลันแปลกไปข้ออ้างนี้…เหมือนจะมีบางคนใช้ไปแล้วนะ……“
