“นานา นานาเหรอ?” ฉินเฉาหันหัวไปมอง ทันใดนั้นก็เห็นหลี่นาที่กำลังสะพายกระเป๋าเอามือปิดปากมองมาด้วยสีหน้าตกใจน้องสาวข้างห้องที่ไม่ได้เจอกันนาน มาตอนนี้ เธอมองมาที่ฉินเฉาราวกับเห็นเอเลี่ยนทันใดนั้นฉินเฉาก็เหงื่ออาบหัวในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว พร้อมตะโกนออกไปคำหนึ่ง“เล่นกันพอหรือยัง!”น˺าเสียงแหบพร่าที่ร้องออกไป ทำให้หญิงสาวทั้งหลายที่กำลังต่อสู้กัน มองมาด้วยสีหน้าหวาดกลัว“นายจะตะโกนหาอะไร!” หลงเบลล์ที่เสียมาด พูดออกมาเป็นคนแรก “นี่เป็นเรื่องระหว่างเราผู้หญิง ผู้ชายอย่ามาสอด!”“ฉันไม่เกี่ยวว่างั้น?” ฉินเฉาถูกคำพูดของหลงเบลล์ทำให้แทบหายใจไม่ออก สาวน้อยนางนี้ชักจะเกินไปแล้วซ่างกวนหยานและหลิวจาง แม้ว่าจะไม่ชอบหลงเบลล์ แต่ก็ยังปรบมือให้กับคำพูดนี้ของเธอ! ใช่แล้ว เธอพูดได้ถูกต้องที่สุด!ฉินเฉาถอนใจอย่างหนัก มารดามันเถอะ พวกผู้หญิงกลุ่มนี้ เมื่อกี้ก็ฉุดกราชากกันจนจะขี่หัวฉันอยู่แล้ว ยังมาบอกให้ฉันอย่าไปสอดอีก!แล้วเรื่องนี้ จะจบยังไงเนี่ย!“อะ เอ่อ….พี่ฉินเฉา พวกพี่กำลังทำอะไรกัน……”หลี่นาซึ่งตกใจ เมื่อเธอได้เห็นข่าวบนหนังสือพิมพ์ เธอก็กลัวจนหน้าถอดสี โดดคาบเรียนวิ่งมาที่โรงพยาบาลนี้โดยตรง เพื่อที่จะมาเจอพี่ฉินเฉาที่เธอไม่ได้เจอมานานหลี่นาซึ่งกำลังคิดว่าไม่ได้เจอกับฉินเฉามานาน เขาที่ไม่กลับบ้านทำไมจู่ๆ ถึงได้กลายเป็นผัก?แต่สุดท้าย เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ภาพที่เห็นคือพี่ฉินเฉายังคงดูเหมือนแข็งแรงดี นี่ทำใ
