ร็จอีกเหรอ!”เมื่อเห็นหลี่นาและหลิวอิงคุยกันอย่างมีความสุข ฉินเฉาจึงพูดกับหลงเบลล์เสียงเบา“ฉันรู้ว่าผู้ชายของหลงเบลล์ ต้องทำเรื่องให้โลกต้องสะเทือน!”เรื่องที่โตเกียว แน่นอนว่าหลงเบลล์รู้ เธอจึงยิ้มอย่างพอใจอย่างมาก แล้วเพราะอย่างนั้น มันจึงทำให้ผู้หญิงอีกคนรู้สึกไม่มีความสุข“นายนี่มันหน้าหนาจริงๆ!”ซ่างกวนหยานพูดออกมาอย่างไม่เกรงใจ “ในห้องพักผู้ป่วยในโรงพยาบาลอย่างนี้ ต่อหน้าผู้คนตั้งมากมาย ยังกล้าจีบกันอีก!”“เราทำแล้วจะทำไม! ถ้าเธอเก่งจริงก็มาสิ! สำหรับ 3P ฉันหลงเบลล์ไม่เกี่ยงอยู่แล้ว!”เรื่องพูดจาเอาแต่ใจไร้เหตุผลอย่างนี้ ลูกสาวเจ้าพ่อเคยกลัวใครที่ไหน!แม้ซ่างกวนหยานจะเป็นสาวปากกล้า แต่กับเรื่องแบบนี้ ต่อให้กล้าเธอก็พูดไม่ออกทันใดนั้น เธอก็ทำได้เพียงจ้องตาเท่านั้น“ได้เธอเก่ง ถ้าเก่งจริงก็ทำกับฉินเฉาตรงนี้ต่อหน้าทุกคนเลยสิ!”หลิวจางอารมณ์ไม่ดี เรื่องนี้เธอรู้ดี ฉินเฉา เจ้าคนนี้ยังคงเป็นลูกน้องของเธออยู่ เมื่อมีเรื่องอย่างนี้ ไม่รู้ว่าจะใช้กฎขององค์กรลงโทษเขาได้มั้ยนะ!เมื่อพบว่าเหตุผลของตัวเองน่าหัวเราะ หลิวจางก็รู้สึกรำคาญตัวเองจริงๆ“ฉัน ฉันมีอะไรไม่กล้ากัน!” หลงเบลล์เป็นประเภทที่มีคนท้าไม่ได้เพราะเมื่อมีคนท้าเมื่อไหร่ เธอจะไม่สนใจอะไรทั้งนั้นบนหน้าของเธอปรากฏสีแดงขึ้น แม้ว่าเธอจะพูดไปอย่างนั้น แต่เธอก็ยังลังเล เมื่อเห็นหลิวจางส่งสายตาท้าทายมาให้ เธอก็ยิ่งกลัวเสียหน้าขึ้นไปใหญ่เธอยื่นม
