ยปี 2”“ฉันเทียบเธอไม่ได้เลยจริงๆ ฉันอยู่มัธยมปลายปี 3 แล้วยังต้องสอบเข้ามหาลัยในหน้าร้อนที่จะถึงนี้อีกด้วย”“โอ้ ฉันชื่อว่าหลิวอิง แล้วมหาลัยไหนที่พี่สาวอยากจะเข้า?”“ฉันชื่อว่าหลี่นา ฉันอยากจะสอบเข้ามหาลัยในเมืองหลวง แม่ของฉันอยากจะให้ฉันเข้าที่นั่น”“ดี ดี ฉันก็ว่าจะเข้ามหาลัยที่นั่นเหมือนกัน เมื่อถึงตอนนั้น คงต้องให้พี่สาวหลี่นาที่อยู่ในมหาลัยนั้น ช่วยดูแลฉันหน่อยแล้ว ฮิฮิ….”“โอ้ ไม่มีปัญหา ฉันสามารถช่วยเธอได้….”เมื่อเห็นสองสาวน้อยคุยกันอย่างออกรส ฉินเฉาก็ได้แต่ตะลึงเชี่ย ยัยพวกหัวดีเอ๊ย…..ยิ่งกว่านั้น สายตาที่หลี่นามองดูหลิวอิงเมื่อกี้นี้เต็มไปด้วยความเป็นปรปักษ์ แต่ตอนนี้กลับดูสนิทสนม ราวกับพี่น้องที่คลานตามกันมาผู้หญิง…บิดาล่ะไม่เข้าใจพวกเธอเลยจริงๆ ….“หลงเบลล์!” ฉินเฉาพยายามคุยเพื่อไม่ให้หญิงสาวพวกนี้ต่อสู้กันอีก“มีลมอะไรก็รีบผาย!” หลงเบลล์ยังคงดึงหลิวอิงแข่งกับซ่างกวนหยานและหลิวจาง เมื่อได้ยินฉินเฉาเรียก เธอจึงร้องออกไปอย่างไม่สบอารมณ์“ฮึ่ม!” ฉินเฉาพลันหดหู่ แต่เรื่องสำคัญยังคงเป็นการแยกพวกเธอ“เธอมาอยู่ที่เมืองซู่หนานนี้ พวกของเฉินสีไม่ทำอะไรเธอเหรอ!”“มีพี่สาวชีอยู่ ใครจะกล้าทำอะไรหลงเบลล์กัน!”จากนั้นหลงเบลล์ก็พูดต่อว่า “แล้วก็เพราะว่านายทำงานที่ญี่ปุ่นสำเร็จ หลี่ไป๋ซานก็เลยช่วยฉันทำลายอิทธิพลของเฉินสีไปนิดหน่อย!”“เมืองหลวงฟากตะวันออกหายไปกว่าครึ่ง เธอยังคิดว่าฉันจะทำงานไม่สำเ
