รู้“หลิวจางเป็นคนบอก!” น˺าเสียงของซ่างกวนหยานเหมือนกำลังหึงหวง เธอเลิกคิ้วขึ้น พร้อมกับมองมาที่ฉินเฉาด้วยสายตาแปลกๆ “ฉันไม่รู้เลยนะ ว่านายกับยัยนั่นจะสนิทกันขนาดนั้น แม้แต่เรื่องที่นายเข้าโรงพยาบาล เธอก็ยังรู้ โอ้ สาวน้อยหลิวจางของฉัน หรือว่าเธอจะพบรักเข้าให้แล้ว?”ฉินเฉาไร้คำพูด หรือว่าซ่างกวนหยาน สาวน้อยนางนี้จะเป็นลาล่าจริงๆ?“ถ้ามีแค่เธอรู้ก็ช่างเถอะ” ฉินเฉาโล่งใจ เรื่องที่ตัวเองบาดเจ็บ ยิ่งคนรู้น้อยเท่าไหร่ยิ่งดี เพราะถึงยังไง ในเมืองซู่หนานแห่งนี้ก็มีคนรู้จักเขาอยู่มาก ถ้าเกิดทุกคนรู้เข้า เขาคงจะรู้สึกเสียหน้าอย่างใหญ่หลวง“จะมีแค่ฉันที่รู้ได้ยังไง…” ซ่างกวนหยานพลันเลิกคิ้วขึ้น เธอเหมือนนึกถึงบางอย่าง “ฉันจำได้ว่า ในหนังสือพิมพ์เมื่อเย็นวาน ได้ขึ้นหัวข้อข่าวอะไรสักอย่าง…..”“หือ?” ฉินเฉารู้สึกสังหรณ์ใจ “ทำไมเหมือนจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น…..”“เหมือนฉันจะมีอยู่นะ” หูเกอเหมือนกับว่าจะอ่านหนังสือพิมพ์มาทุกฉบับแล้ว เธอหันไปที่กองหนังสือพิมพ์กองหนาที่วางอยู่บนหัวเตียงจากนั้นก็หยิบหนังสือพิมพ์ฉบับเมื่อเย็นวานของเจียงซูใต้มาในพาดหัวข่าวของหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ทำให้ฉินเฉาต้องตะลึง“ขอสดุดีแก่ความกล้าหาญของหนุ่มน้อย”ข่าวนี้บันทึกเรื่องราวของฉินเฉาที่เกิดขึ้นในเมืองซู่หนานเหตุการณ์นั้นคือฉินเฉาต่อสู้กับโจรที่กำลังขโมยของ จนสุดท้ายฮีโร่ผู้รักความยุติธรรมอย่างเขาก็ถูกทำร้ายบาดเจ็บหนัก ต้องมานอนเป็
