นผักอยู่ในโรงพยาบาลจนถึงปัจจุบันแต่ฉินเฉาไม่อาจช่วยเหลือตัวเองได้ ทั้งยังไม่อาจติดต่อครอบครัวตอนนี้เขาจึงไม่มีปัญญาจ่ายค่ารักษาที่แสนแพง ทำให้ไม่อาจทำการรักษาต่อ ดังนั้น ผู้เขียนจึงอยากจะขอเรี่ยไรน˺าใจจากผู้ใจบุญทั้งหลายเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการรักษาหนุ่มน้อยที่กล้าทำเพื่อความถูกต้องและจากนั้นก็มีการลงที่อยู่ของโรงพยาบาลไว้อืม แล้วยังมีภาพของฉินเฉาตอนที่หมดสติแปะอยู่บนนั้นด้วย ไม่รู้ว่าภาพนี้ใครเป็นคนอนุญาตให้ถ่ายกัน ในภาพนั้น ฉินเฉามีสภาพน่าเวทนาอย่างมาก เหมือนกับว่าจะตายได้ทุกเมื่อ“เชี่ย!” ฉินเฉาอยากจะฉีกหนังสือพิมพ์ให้เป็นชิ้นๆ “แม่งเอ๊ย ใครเป็นคนให้ข่าวฉัน?”“หลี่ไป๋ซาน เจ้านายของนาย” หูเกอรีบแย่งหนังสือพิมพ์ของตัวเองกลับไปวางไว้ที่เดิมก่อนที่มันจะเหลือแต่ซาก“ชิ แล้วเขาไม่จ่ายค่ารักษาให้ฉันเหรอ?” ฉินเฉาทำท่าจะบ้า“เขาบอกว่าเขาต้องจ่ายเงินรางวัลให้นายเยอะมาก แล้วยังต้องไปตามเช็ดก้นเรื่องที่นายทำที่ญี่ปุ่นอีก ดังนั้น เขาจึงไม่อยากจะเสียเงินเพื่อค่ารักษาของนายอีก”หูเกอยักไหล่ ทันใดนั้นก็เหมือนจะจำอะไรได้ เธอจัดการเอาสไปร์ทที่วางอยู่หัวเตียงส่งให้เขา “นี่ของขวัญเยี่ยมไข้นาย”เชี่ย ฉินเฉากรีดร้องในใจ“หัวหน้าของนายน่าสนใจจริงๆ” เมื่อซ่างกวนหยานเห็นสภาพยอมแพ้ของฉินเฉา ที่มุมปากของเธอหยักขึ้น พร้อมกับยิ้มออกมา“ใช่แล้ว นายทำงานอะไรกันแน่?”“คณะละครสัตว์!” ตอนนี้ฉินเฉาเกลียดสาขาที่ 7 แทบตาย ม
