ตูม! บนหน้าผากของอสูรคนตนนั้น พลันมีเลือดสาดกระจายออกมา หัวของดร.วาตานาเบะที่ติดอยู่กับหน้าผากก็ระเบิดออกเป็นชิ้นๆ“ดี!” ฉินเฉาร้องออกมา แต่อย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเขาเห็นหน้าผากที่เต็มไปด้วยเลือด ทันใดนั้นก็มีร่างร่างหนึ่งโตขึ้นมาอย่างช้าๆ จากนั้น หัวของดร.วาตานาเบะก็โผล่ออกมาราวกับจิ้งจกงอกหางก็ไม่ปาน“เจ้านี่ไม่ปกติแล้ว….” ฉินเฉากัดริมฝีปาก “ก่อนหน้านี้ อสูรคนที่ถูกเขาจัดการไม่ได้มีความสามารถแบบนี้….”หรือว่าดร.วาตานาเบะที่ได้เลือดปีศาจจะต่างจากคนทั่วไป“ดูเหมือนว่าฉันต้องลงมือจัดการด้วยตัวเอง” ในมือของฉินเฉาพลันปรากฏกระบี่สีขาวออกมา“ไม่ได้! เจ้านี่ต้องให้ฉันจัดการ!” หยานจื่อไม่ยอม ทำการยิงมิสไซล์จากมือใส่อสูรคนตนนั้นซ˺าๆ แต่แรงระเบิดระดับนี้ ไม่ได้ทำให้มันรู้สึกคันแม้แต่น้อยอสูรคนตนนั้นยื่นแขนออกมา ปัดมิสไซล์ที่หยานจื่อยิงมาไม่หยุดออกไปเปรี้ยง! แม้ว่าลมปราณของฉินเฉาจะป้องกันไว้ แต่แรงฟาดของแขนของมันก็ทำให้ร่างของหยานจื่อกระเด็นไปชนเข้ากับตึกข้างๆ“โคตรแม่งเอ๊ย!” อาร์ติแฟคของชีสบถออกมาอย่างแรงเขากระโดดออกมาจากตึก ในมือทั้งสองข้างถือใบมีดที่ทำมาจากใบพัด เหมือนต้องการเข้าไปลุยกับอสูรคนตนนั้น“ฉันไม่เชื่อว่าจะฆ่าแกไม่ได้!”ฉินเฉาทำอะไรไม่ได้ หยานจื่ออารมณ์ขึ้นแล้ว เขาไม่มีวิธีหยุด ในเมื่อมันอยากจะเล่นก็ปล่อยให้เล่นไป มันถูกเขาเก็บไว้ในแหวนตั้งนานเมื่อออกมาแล้วก็ให้มันทำตามใจตั
