ฉินเฉานั่งอยู่บนรถหุ้มเกราะที่ถูกทิ้งไว้ ในปากคาบซิก้าร์ แสดงท่าทางพึงพอใจ นั่งมองการต่อสู้ของหยานจื่อและหน่วยพิเศษบนฟ้าฉินเฉารู้สึกเสียใจ ถ้าในมือมีข้าวโพดคั่ว มันคงจะเหมือนกับการดูหนัง 3 มิติเลยทีเดียวยิ่งกว่านั้น ท่าทางเหมือนกับว่ากองกำลังหน่วยพิเศษทั้งหมดจะมารวมตัวกันที่นี่ มันเหมือนกับว่าอสูรคนได้บุกโตเกียว เอ็กซ์นี่ก็จริงๆ ก่อนจะตายยังสร้างเรื่องให้เมืองโตเกียวกลายเป็นคล้ายกับนรกบนดินได้จริงๆ“ลุงมันเถอะ!” หยานจื่อใช้ดาบยาวที่ทำมาจากใบพัดเฮลิคอปเตอร์ผ่าเฮลิคอปเตอร์ที่บินอยู่เป็นสองซีก พร้อมกับสบถออกมา เมื่อเห็นว่าฉินเฉากำลังนั่งมองอย่างมีความสุข“บิดาทำงานเหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่นายเอาแต่นั่งมองอย่างเดียว!”“ฉัน!?” ฉินเฉาเขวี้ยงรถยนต์ที่อยู่แถวนั้นใส่ร่างของหยานจื่อ“อย่ามาพูดมั่วๆ น่า!”“ใครพูดมั่วๆ กัน!” หยานจื่อใช้ดาบตัดรถยนต์ที่ถูกฉินเฉาโยนใส่พร้อมกับชูนิ้วกลางให้ฉินเฉา “เห็นชัดๆ ว่านายมันชั่วร้าย ไม่ใช่คนดีกลับไปฉันจะบอกเจ้านาย ไม่ให้เธอยุ่งกับนาย คอยหลีกไปให้ห่าง จะได้ไม่ติดเชื้อชั่วของนาย!”ฉินเฉาเบ้ปาก “นายคิดว่านายดีนักสิ….”ในขณะที่ทั้งสองกำลังเถียงกัน หน่วยพิเศษรอบๆ ก็พากันถอนตัวอย่างช้าๆ จากนั้นก็เพิ่มระยะการโจมตีใส่หยานจื่อทันใดนั้น บนถนนอันกว้างใหญ่ก็เหลือเพียงฉินเฉาและหยานจื่อสัตว์ประหลาดทั้งสองตัวเท่านั้นทั้งสองคนตกตะลึง พลางมองไปรอบๆ“นี่อะไรน่ะ?” ฉินเฉายืนขึ้น จากนั้
