นก็กระโดดขึ้นไปนั่งบนไหล่ของหยานจื่อ มองหน่วยพิเศษที่เร่งรีบถอนตัว “หนีเหรอ? กลัว?”“นายเดินเองสิ มานั่งบนไหล่บิดาเพื่อ?”“แกโง่หรือเปล่า จะเดินให้เหนื่อยทำไม ในเมื่อมีนายอยู่” ฉินเฉาพูดจบก็จัดการเตะใส่ร่างเหล็กของหยานจื่อ“ฉันขอเหยียดหยามนาย!” หยานจื่อรู้ว่าตัวเองถูกฉินเฉาตี แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ให้ไปสู้กับฉินเฉาที่มีแก่นแท้ปีศาจ ก็ไม่ต่างกับพาตัวเองไปตายใบพัดบนหัวของเขาเริ่มหมุน จากนั้นร่างของเขาก็บินขึ้นไปในอากาศ ขณะที่ตาจักรกลก็สอดส่ายไปทั่ว“ใบพัดนี่บินช้าจริงๆ ถ้าได้สู้กลางอากาศอีกก็คงดี บิดาจะได้หาชิ้นส่วนมาประกอบเพิ่ม”ฉินเฉาหลั่งเหงื่อ หยานจื่อนี่แข็งแกร่งจริงๆ ไม่ว่าอะไรก็จะเอาไปหมด“หยานจื่อ ทางตะวันออก!” ฉินเฉาที่ถูกดาเมจจากคำพูดของหยานจื่อพลันขมวดคิ้ว จากนั้นก็ตบลงที่หัวของหยานจื่อแล้วพูดออกมาหยานจื่อพลันหันหัวไปทันที ที่ทางด้านตะวันออก มีตึกที่ไม่ถูกทำลายโผล่ขึ้นมาจากไหนก็ไม่รู้“ไม่ถูกแล้ว ไม่เห็นมีคนเลย นายประสาทหรือไง?”“ไม่ ฉันได้กลิ่นเหม็นเน่าที่รุนแรงมาก!” สีหน้าของฉินเฉากลายเป็นไม่น่าดูแล้วพูดว่า “กลิ่นเหม็นนี่เมื่อเทียบกับอสูรคนธรรมดาแล้ว แข็งแกร่งกว่านับพันเท่า”ในใจฉินเฉาแอบคิดไปถึงสถานการณ์ที่เลวร้าย หรือว่าเอ็กซ์จะตายแล้วเกิดใหม่?เป็นไปไม่ได้ ตัวเองใช้กระบี่ปทุมพิสุทธิ์ซึ่งเป็นพลังของพุทธะทำการชำระล้างเขาไปแล้ว! ต่อให้เป็นปีศาจชั้นสูงก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหนีรอดไปจากกระบ
