ความมืดมิด หลี่ลี่ที่ฝึกฝนวิชาดวงตากลางคืนมาก่อน ในตอนนี้จึงมองเห็นทุกสิ่งรอบตัวในรัศมีสิบจั้งได้อย่างชัดเจนราวกับกลางวัน
การล่ายังคงดำเนินต่อไป ภายใต้การปกคลุมของความมืดมิด วิชารัตติกาลผนึกอสูรของหลี่ลี่ยิ่งน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้น แม้แต่เงาจาง ๆ ก็หายไปราวกับหลอมรวมเข้ากับความมืดมิดอย่างแท้จริง
ไม่นานหลี่ลี่ก็มาถึงเขตแดนที่ห้า ซึ่งเขตแดนนี้ก็เป็นเพียงเสาหินขรุขระสูงสองเมตรกว่า ๆ เท่านั้น
หลังจากค้นหาบริเวณเสาหินอยู่พักหนึ่ง หลี่ลี่ก็พบเป้าหมาย ท่ามกลางความมืด มีอสูรตนหนึ่งกำลังเดินวนเวียนอยู่ และกำลังมุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของหลี่ลี่
หลี่ลี่รีบหมุนตัวหลบซ่อนในความมืดทันที
ยังคงใช้วิธีการเดิม ค่อย ๆ เข้าใกล้สมุนมารระดับเก้าตนนี้ แล้วจู่ ๆหลี่ลี่ก็พุ่งตัวออกมา ก่อนจะส่งหมัดทะลวงไปที่จุดชีพจรกลางหลังของมัน
เห็นได้ชัดว่าหมัดกำลังจะสัมผัสกับจุดชีพจรกลางหลังของสมุนมารระดับเก้าแล้ว แม้ตอนนี้มันจะรู้ตัวว่าเขากำลังอยู่ตรงนี้ แต่มันก็ไม่ทันแล้ว แต่ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีไอปีศาจสีดำอมน้ำตาลพุ่งออกมาจากจุดชีพจรกลางหลังของสมุนมารระดับเก้า
ไอปีศาจดำสนิท เมื่อหมัดกระแทกเข้าใส่ ก็รู้สึกราวกับว่ากำลังต่อยเหล็ก
พลังปราณเย็นยะเยือกปะทุออกมา เกิดแรงสะท้อนกลับมาทันที หลี่ลี่รู้สึกเพียงชาไปทั้งแขน ไม่ทันได้คิด ปลายเท้าแตะพื้น รีบใช้วิชารัตติกาลผนึกอสูร ถอยหลังกลับไปอย่างรวดเร็ว
“เจ้ากล้ามาหาเรื่องข้า ผู้ฝ
