ลขาเฉินก็ขาอ่อนทันที“เอาล่ะ อย่าเสียเวลาเลย เวลาของเรามีค่ามาก”ฉินเฉาพูดจบก็จัดการจับข้อเท้าของเลขาเฉิน“อ๊า! ปล่อยฉัน! ไอ้ขยะ! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!”เลขาเฉินร้องโหยหวน พร้อมกับใช้ขาอีกข้างเตะใส่แขนฉินเฉาฉินเฉาไม่ใส่ใจ สะบัดแขน จากนั้นร่างสูง 180 เซนก็ถูกโยนออกจากเฮลิคอปเตอร์“ซ่างกวนหยาน เสี่ยวโหรว แล้วก็พวกทหารทุกคน รีบขึ้นเฮลิคอปเตอร์เร็ว เราจะไปกันแล้ว”โดยไม่สนใจว่าขาของเลขาเฉินหัก ฉินเฉาตะโกนเรียกพวกซ่างกวนหยานกับพวกทหารพร้อมกับโบกมือเร่งพวกเขา“นายนี่มัน… ยิ่งนานยิ่งดุร้ายขึ้นเรื่อยๆ” ซ่างกวนหยานเห็นว่าฉินเฉาไม่เกรงกลัวลูกปืน ในขณะที่วางใจ เธอก็อยากจะรู้ หรือว่าเขาจะเป็นชาวไซย่าจริงๆ?
