ลขาเฉินก็ส่ายหัวให้อย่างไม่ลังเลฉินเฉาแสยะยิ้ม คนธรรมดาตายก็ช่างมัน? คนที่พูดคำนี้คือแกไม่ใช่เหรอ เพราะว่าแกเกิดมารวยกว่าคนอื่น แล้วจะคิดว่าตัวเองสูงส่งกว่าคนอื่น? ทุกคนต่างมีชีวิตเหมือนๆ กัน ฉินเฉาไม่เชื่อว่าเขาจะสู้คนอื่นได้ ถ้าไม่มีพ่อแม่คอยหนุนหลัง“แก แกจะทำอะไร?” เมื่อเห็นรอยยิ้มชั่วร้ายของฉินเฉา เลขาเฉินก็รู้สึกเย็นเฉียบ หัวที่ร้อนเย็นลงอย่างรวดเร็วเขารู้สึกได้ว่าชายคนนี้ ต้องการฆ่าเขาจริงๆ“ฉัน พ่อของฉันเป็นผู้ว่าเมือง x นะ ฉันเป็นเจ้าหน้าที่สถานทูต แกกล้าฆ่าฉัน?”“ก็แค่ข้าราชการธรรมดาตายไปเท่านั้นเอง” ฉินเฉายิ้ม แล้วพูดว่า“ถึงยังไงข้าราชการจีนก็มีตั้งมากมาย ตายไปสักคน แผ่นดินคงสูงขึ้นอีกหน่อย ยิ่งกว่านั้น ถ้าพ่อของแกยังมีน˺ายา เขาคงจะมีลูกชายคนใหม่ได้”จากนั้น มือซ้ายของเขาก็ยื่นไปทางเลขาเฉิน“อ๊า!” เลขาเฉินรู้สึกกลัวฉินเฉา นิ้วที่อยู่ในไกปืนก็ลั่นไกออกไปทันที“ตาย ตายไปซะ!” ตอนนี้ เขาไม่สนต่อให้ต้องฆ่าคน ถ้าเขาไม่ฆ่าคนอื่นก็จะฆ่าเขา!ต่อให้ต้องถูกจับเข้าคุกไป เดี๋ยวพ่อของเขาก็ช่วยเขาออกมาเอง!“ฉินเฉา ระวัง!” ซ่างกวนหยานเห็นเหตุการณ์จากข้างหลังอย่างชัดเจน เธอเห็นเลขาเฉินยิงปืนใส่ฉินเฉา เธอกลัวจนต้องร้องออกมาฉินเฉาโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ พริบตา กระสุนทุกนัดก็ถูกมือเขาจับไว้ปัจจุบันนี้ ฉินเฉาไม่กลัวต่อให้เป็นนิวเคลียร์ อย่าว่าแต่กระสุนเล็กๆ พวกนี้เลยเมื่อเขาแบมือทิ้งกระสุนพวกนี้ลงพื้น เ
