งเหมือนเธอ แม้ว่าเธอจะไม่ชอบการแต่งงานใหม่ของแม่ของเธอ ยังไงก็ตาม เสี่ยวโหรวก็เป็นน้องสาวที่มีสายเลือดเกี่ยวข้องกับเธอ“เสี่ยวโหรวเด็กดี พี่สาวจะพาหนูไปที่ทางออกนะ”ซ่างกวนหยานเริ่มเสียใจ ในขณะที่เธอบินมาโตเกียวเพื่อใช้วันหยุดช่วงหน้าหนาวกับน้องสาวเพื่อมาเล่นสวนสนุกที่โตเกียวไม่คิดเลยว่าหลังจากที่เพิ่งลงจากเครื่องได้ไม่นานก็ต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้เข้าบนถนนนอกหน้าต่าง มีมนุษย์กลายพันธุ์ผิวสีแดงตัวใหญ่ กำลังไล่สังหารผู้คนอย่างบ้าคลั่ง ปริมาณของพวกมันเยอะมาก สามารถพูดได้ว่า เพราะว่าดื่มน˺าที่ผสมสารเคมีเข้าไปน่ากลัวเกินไปแล้ว หรือว่านี่จะเป็นวิกฤตการณ์ชีวภาพ?ในตอนนี้ ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้กลายเป็นเงียบสงบ หลังจากที่กลุ่มคนพากันวิ่งหนีออกไปด้วยสภาพอย่างนี้ ทำให้ซ่างกวนหยานรู้สึกกระวนกระวายใจสาวน้อยที่ปกติเป็นคนร่าเริงและค่อนข้างซน ตอนนี้กลายเป็นหวาดกลัวและร้องไห้อยู่ข้างๆ เธอไม่ได้ ฉันต้องไม่กลัว!เมื่อเห็นเสี่ยวโหรวที่อยู่ในอ้อมแขนเธอ ซ่างกวนหยานก็ให้กำลังใจตัวเอง เธอลูบหัวเสี่ยวโหรวแล้วพูดกับเธอว่า“เสี่ยวโหรวตามพี่สาวมานะ เราจะไปจากที่นี่”“แต่…พี่สาว หนูกลัว….คนแปลกๆ พวกนี้น่ากลัว….”“เสี่ยวโหรวไม่ต้องกลัวนะ ถ้าคนพวกนี้มาจับหนู พี่สาวจะจัดการพวกมันเอง!” ซ่างกวนหยานพูดจบก็จูงมือของเสี่ยวโหรวเดินลงบันไดไปเธอสังเกตเห็นอุปกรณ์ดับเพลิงที่บันได ทันใดนั้นเธอก็กราชากชั้นแขวนเสื้อเหล็กจากด้านข้างม
