า“เสี่ยวโหรวยืนรออยู่นี่นะ อย่าไปไหน”หลังจากพูดจบ เธอก็ใช้ราวแขวนเสื้อ ทุบใส่ตู้ที่ใส่อุปกรณ์ดับเพลิงเปรี้ยง เพล้ง! ตู้ใส่อุปกรณ์ดับเพลิงแตกออก ซ่างกวนหยานเดินเข้าไป พร้อมกับหยิบเอาขวานสีแดงที่อยู่ข้างในออกมาขวานนี้หนักมาก ซ่างกวนหยานแทบยกไม่ขึ้นเธอกัดฟันสีเงินของเธอ จับขวานไว้มั่น จากนั้นก็ใช้อีกมือจูงมือน้อยๆ ของเสี่ยวโหรว พาเธอเดินลงบันไดไปใครจะรู้ เพิ่งจะเดินไปได้สองก้าว เธอก็เห็นอสูรคนที่มีผิวสีแดงกำลังเดินกร่างขึ้นมา“อ๊า!” เสี่ยวโหรวกลัวจนร้องออกมา ซ่างกวนหยานไม่ลังเล จูงมือเสี่ยวโหรว วิ่งกลับขึ้นไปชั้น 6 7 และก็ 8 หลบไปจากสายตาของอสูรคนนั้น“เร็ว เสี่ยวโหรว ขึ้นลิฟต์” ซ่างกวนหยานวิ่งเข้าไปหาลิฟต์ เธอเห็นลิฟต์หยุดอยู่ที่ชั้น 1 คงจะมีบางคนใช้ลิฟต์หนีลงไปที่ชั้น 1เธอจึงกดปุ่มเรียกลิฟต์ขึ้นมา เธอรอให้ลิฟต์ขึ้นมาอย่างกังวล2……3……4……การรอคอยนี่ช่างยาวนาน เวลาแต่ละวิที่รอคอย ทำให้ใจของซ่างกวนหยานสั่นไปพร้อมๆ กัน“เสี่ยวโหรว ลิฟต์ใกล้จะมาแล้ว” แม้ว่าจะกลัว แต่ซ่างกวนหยานก็ยังคงปลอบน้องสาวของเธอในที่สุดลิฟต์ก็ขึ้นมาถึงชั้น 6! เสียงของลิฟต์เป็นดั่งเสียงสวรรค์“อ้ากก!” แต่เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ก็พลันมีเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวดังมาซ่างกวนหยานหวาดกลัว หันหัวกลับไปมอง จากนั้นเธอก็เห็นว่าอสูรคนตนนั้นพบพวกเธอเข้าให้แล้ว ในดวงตาสีเหลืองขุ่นของมัน เผยให้เห็นแสงแห่งความกราดเกรี้ยวอสูรคนนั้นพ
