จึงทำให้พลังด้านกายภาพของเขานั้นเพิ่มขึ้น“ไม่ดีแล้ว!” เมื่อเห็นว่าหมัดของฉินเฉาเปล่งแสงขึ้นมาอีกครั้งหัวใจของผู้อาวุโสหยุนก็เต้นอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีความคิดจะต่อต้าน รีบย่อเข่าลง กระโจนร่างกลับไปข้างหลัง หลบหมัดที่ทรงพลังของฉินเฉา“เสี่ยวเฉิน พลังของคนคนนี้แข็งแกร่งเกินไป เราต้านไว้ไม่อยู่ รีบหนีกันเถอะ!”หลังจากที่ผู้อาวุโสซินหยุนหลบไปแล้ว เขาก็พลันกลายร่างเป็นนกตัวใหญ่บินหนีไปอย่างบ้าคลั่ง ภายใต้ท้องฟ้ายามค˹าคืนพลังของตาแก่นี่ไม่ได้สูงมาก แต่สกิลการหนีนั้นถือว่าเยี่ยม ร่างของเขากลายเป็นเงาจางๆ เมื่อรวมเข้ากับพลังของผีร้าย ก็กลืนหายไปจากสายตาของฉินเฉาแต่เป้าหมายแต่แรกของฉินเฉาก็ไม่ใช่เขาอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงทำเพียงแค่ยิ้ม จากนั้นก็เบนสายตามาทางเฉินตง“ว่ายังไง แบ็คของแกหนีไปแล้วนะ”“บัดซบเอ๊ย!” เฉินตงไม่คิดว่าผู้อาวุโสที่เขาพามาจะหนีไปโดยที่ไม่สนใจเขาที่มีฐานะเป็นเจ้าสำนักเลยพลังตัดสินทุกอย่างจริงๆ!“รับนี่ไป!” เฉินตงกลอกตาไปมา จากนั้นตาของเขาก็เป็นประกายเขายื่นมือกลับไปข้างหลัง คว้าเอาร่างของเสวี่ยเชียง จากนั้นก็โยนเสวี่ยเชียงใส่ฉินเฉาฉินเฉาก็เหวี่ยงหมัดตอบโดยสัญชาตญาณ ต่อยเข้าที่หน้าของเขาจนหน้าอ้วนๆ ของเสวี่ยเชียงเบี้ยวไป“….” เสวี่ยเชียงไม่มีเวลาแม้แต่จะร้องออกมา ร่างของเขาก็กลายเป็นกองเลือดเนื้อ สาดกระจายไปทั่วฉินเฉาโบกมือ ใช้พลังจิตป้องกันฝนเลือดที่สาดเข้ามา แต่ตอนนี้เอง เฉินตงที่ย
