ว้ก็เป็นของแกเสวี่ยเชียงด้วยอย่างงั้นเหรอ?ยิ่งกว่านั้น ข้อมูลที่แกขายให้กับกลุ่มมังกรดำนี้ แกรู้มั้ยว่าต้องมีคนมากมายแค่ไหนที่ต้องตายเพราะมัน? อืม แกไม่รู้ และก็จะไม่รู้เพราะว่าแกกำลังจะตาย”ฉินเฉาคิดว่าเขาคงจะมีความสุขมาก เพราะว่าอย่างน้อย เขาก็ตายก่อนที่วิกฤตการณ์ชีวิภาพจะเกิดขึ้น“ไม่ ฉันไม่อยากตาย!” ร่างอ้วนๆ ของเสวี่ยเชียงขดอยู่กับพื้นต้องการหนีไปจากสายตาของฉินเฉา “ฉันไม่ตาย ฉันไม่อยากตาย….”“ไม่มีใครช่วยแกได้” ฉินเฉาดับซิการ์เก็บเข้ากล่อง จากนั้นก็เดินไปหาเสวี่ยเชียงอย่างช้าๆ “ทางนี้แกเป็นคนเลือกเอง”“ไม่!” เสวี่ยเชียงที่ขดอยู่กับพื้นพลันลุกขึ้น แล้ววิ่งอย่างแตกตื่นไปที่ประตูที่อยู่ใกล้ๆ พยายามจะหนีแต่ฉินเฉาโบกมือ ประตูบานนั้นก็ปิดลง แถมยังล็อกอีกด้วยเสวี่ยเชียงกลัว ก้าวถอยหลังหลายก้าว อยากจะหนีไปทางบันไดฉินเฉาโบกมือ อัศวินในชุดเกราะที่ประดับกำแพงพลันเคลื่อนไหวในมือของมันมีดาบเหล็กขนาดใหญ่ พร้อมกับฟันใส่พื้นบันไดซ˺าๆทางข้างหน้าพลันถูกขวางเสวี่ยเชียงทำได้เพียงถอย เขาอยากจะหนีไปจากที่นี่ แต่เขาก็พบว่าไม่ว่าเขาจะก้าวไปทางไหนก็มีของในห้องมาขวางไว้อยู่ร˹าไปอย่างพวกตู้เย็น โซฟา และ โต๊ะของพวกนี้ไม่มีชีวิต แต่กลับเข้ามาขวางทางเขาตอนนี้ เสวี่ยเชียงยอมจำนนแล้ว“ฉันไม่อยากจะฆ่าคนธรรมดา” ฉินเฉาเบ้ปาก “แต่ก็ไม่อาจทำได้มือของฉันต้องเปื้อนเลือดสกปรกของคนอย่างแก”“อย่าฆ่าฉัน ฉันจะแบ่งเงินให้ครึ่ง
