เส้นทางหลบหนีสู่จวนอัครเสนาบดีของเซียวเยี่ยนและพวกพ้อง หาได้ราบรื่นดั่งใจนึก
แม้อุโมงค์ใต้ดินจะช่วยเร้นกายหลุดพ้นอาณาเขตมรณะ ซ้ำยังถล่มเส้นทางทิ้งเพื่อสกัดกั้นทัพไล่ล่าอย่างเบ็ดเสร็จ ทว่าเครือข่ายใต้พิภพย่อมมีขีดจำกัด ไม่มีทางเจาะทะลวงเชื่อมต่อได้ถึงครึ่งเมืองเยี่ยนผิง
พวกนางจึงจำต้องโผล่พ้นดิน เร่งรุดฝ่าความมืดเพื่อมุ่งหน้าสู่เป้าหมาย ทว่าจวนอัครเสนาบดีตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมืองหลวง หาใช่สุดขอบกำแพงเมือง หนทางฝ่าวงล้อมจึงยาวไกลและอันตรายยิ่ง
ทหารราชองครักษ์นับหมื่นนายหลั่งไหลทะลวงเข้าเมือง สมทบขุมกำลังทหารลาดตระเวนปิดตายทุกตรอกซอกซอย บีบให้เซียวเยี่ยนต้องระแวดระวังทุกย่างก้าว
ท้องถนนคลาคล่ำไปด้วยคลื่นทหารเกราะเหล็ก ตามจุดยุทธศาสตร์มุมสูง ไม่ว่าหลังคาเรือนหรือหอสังเกตการณ์ ล้วนถูกผู้บำเพ็ญเพียรระดับคุมปราณยึดครอง กวาดสายตาจับจ้องดุจตาข่ายฟ้าไร้จุดบอด
แม้มีระดับราชันย์ขนาบข้างถึงสองคน ช่วยกระชากเซียวเยี่ยนรอดพ้นวิกฤตมรณะมาได้หลายครา ทว่าสองเฒ่าดำขาวไม่อาจแผ่พุ่งพลังปราณโจ่งแจ้ง หวั่นเกรงยอดฝีมือระดับราชันย์ในเยี่ยนผิง—จ้าวเสวียนจีและพรรคพวก—จะจับสัมผัสได้
เคราะห์ดีที่พวกนางมีเพียงสามคน อาศัยความคล่องตัวลอบ
