จ้าวยวี่เจี๋ยพบสวีหมิงหล่างแล้ว
ใบหน้าของอัครเสนาบดีแห่งราชวงศ์ต้าฉีดุดันถมึงทึงถึงขีดสุด
ไร้ซึ่งความชื่นมื่นเฉกเช่นวันวาน ยามเห็นนางก้าวเข้ามา เขากลับสะบัดมือไล่อย่างรำคาญใจ นัยน์ตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็งพลางตวาดเสียงกร้าว “ใครให้เจ้าเข้ามา ข้ากำลังครุ่นคิดเรื่องใหญ่ ออกไปซะ”
นับแต่ก้าวเข้าสู่จวนอัครเสนาบดี จ้าวยวี่เจี๋ยได้รับความโปรดปรานทวีคูณ จวบจนปัจจุบันนางมีฐานะเป็นรองเพียงสองคน แต่อยู่เหนือคนนับพัน ทั่วทั้งจวนแห่งนี้ ผู้ที่ไม่ต้องไว้หน้านางมีเพียงสวีหมิงหล่างและฮูหยินเอกเท่านั้น
สำหรับฐานะอนุภรรยา อำนาจของนางมาถึงจุดสูงสุดแล้ว หลังจากนี้ไม่ว่าจะดิ้นรนปานใด อย่างมากก็เพียงกอบโกยทรัพย์สินเงินทองเพิ่มพูน หาใช่อาจยกระดับฐานะให้สูงส่งขึ้นได้จริง
ตำแหน่งฮูหยินเอกของผู้นำตระกูลขุนนาง ย่อมมิใช่อนุภรรยาชาติกำเนิดต่ำต้อยจะอาจเอื้อม ต่อให้ฮูหยินคนปัจจุบันตกตาย สวีหมิงหล่างก็ย่อมเลือกสตรีจากตระกูลขุนนางบุ๋นใหญ่โตมาสืบทอดแทน
สดับถ้อยคำขับไล่ไสส่งเยี่ยงหมูหมา ประจันใบหน้าไร้เยื่อใยปราศจากความอ่อนโยน หัวใจของจ้าวยวี่เจี๋ยพลันดิ่งวูบ เลือดในกายเย็นเฉียบ
ก่อนหน้านี้ นางยังหลอกตัวเองว่าปรนนิบัติรับใช้มาเนิ่นนาน สวีห