ันใดนั้นเขาก็โกรธขึ้นมาแม่งเอ๊ย เจ้าหนูนี่มาจากไหน กล้าส่งสายตาดูถูกให้ฉัน หลงอิง ฮิเดโอะ!ดูเหมือนว่าวันนี้ ถ้าฉันไม่ลงมือสักหน่อย ทุกคนจะคิดจริงๆ ว่าฉันหลงอิง ฮิเดโอะรังแกได้ง่ายจริงๆ!“อาจจะไม่ยุติธรรมกับเพื่อนของคุณหนูเคโกะ แต่ว่าให้เราตรวจค้นดู ไม่ทราบว่าจะได้มั้ย” หลงอิง ฮิเดโอะสลัดคราบถ่อมตนทิ้ง พร้อมกับพูดเสียงแข็งขึ้นนี่ทำให้เคโกะประหลาดใจ แม้ว่าหลงอิง ฮิเดโอะจะเป็นคนที่รวยที่สุด แต่ในตระกูลชั้นสูง ไม่ใช่ว่าเขาถูกเรียกว่าคนใจดีหรอกเหรอ ทำไมวันนี้ถึงได้เป็นแบบนี้? หรือว่าเขาไปกินหัวใจเสือมาหรือไง?แม้ว่าจะไม่เข้าใจว่าทำไมหลงอิง ฮิเดโอะถึงได้สลัดภาพความถ่อมตนทิ้งไป แต่เคโกะแน่นอนว่าไม่อาจทำให้เกียรติของสามีต้องด่างพร้อยทันใดนั้น หัวหน้าตระกูลอ้าวกานคนนี้ก็โบกมือขาวๆ ของเธอ บอดี้การ์ดทุกคนพลันเผยสายตาชั่วร้าย แสดงท่าทางปฏิปักษ์อย่างชัดเจน“คุณเคโกะ ผมขอให้คุณเชื่อฟังดีๆดีกว่า” หลงอิง ฮิเดโอะไม่กลัวกลับเยาะเย้ย และพูดว่า “ที่นี่ไม่ใช่ฮอกไกโด แต่เป็นโตเกียว นี่คือถิ่นของผม หลงอิง ฮิเดโอะ”หลังจากพูดจบ หลงอิง ฮิเดโอะก็โบกมือ หน่วยรักษาความปลอดภัยข้างหลังเขาก็ดึงกระบองไฟฟ้าออกมาฉีหนานลังเล แต่ก็ค่อยๆดึงปืนกล็อกของเขาออกมาจากอกเสื้ออย่างช้าๆ พร้อมกับชี้ไปที่ฉินเฉา“ช่างกล้าจริงๆ!” เคโกะพลันขมวดคิ้ว พูดอย่างโกรธเกรี้ยวว่า“หลงอิง ฮิเดโอะ คุณกล้าขู่ฉัน!”“คุณเคโกะ อย่าได้เข้าใจผิด” หลงอิง ฮ
