งด้วยท่าทางแปลกๆ “นายนี่จริงๆ เลยนะ ถึงกับรับคำด่านี้เป็นของตัวเอง”“แก!” สีหน้าของหลงอิง อิจิโจแดงก˹า สาวงามที่กอดแขนเขาไว้ตัวสั่น“ไล่มันออกไปให้ฉัน!”ฉีหนานรู้สึกกระอักกระอ่วน จะพูดไปแล้ว คนนี้เป็นนักข่าว ตึกนี้เพิ่งสร้างเสร็จสิ้น โรงประมูลแห่งนี้ก็เพิ่งเปิดวันนี้เป็นวันแรก มีอย่างที่ไหนมาไล่แขกออกไปอีกทั้งฝั่งตรงข้ามยังเป็นนักข่าว ถ้าเขาไปเขียนข่าวเสียๆ หายๆให้กับโรงประมูลแห่งนี้จนถูกปิด หลงอิง ฮิเดโอะคงไม่ปลื้มแน่แต่เมื่อเห็นสีหน้านายน้อย แม้แต่ลมก็ไม่กล้าผายออกมา“นายนี่น่าสนใจจริงๆ” นักข่าวชายคนนั้นยิ้มออกมา “เปิดธุรกิจแต่กลับไล่แขกออกไป ฉันก็อยากรู้จริงๆ ว่าวันนี้ใครจะไล่ฉันออกไป จะบอกให้ ที่บิดามา บิดามีเงินจ่าย ไม่ได้มาสร้างปัญหา! เงินที่จ่ายก็เป็นเงินของบิดา! ไม่ได้ขอเงินพ่อมาใช้อย่างนาย!”“โอ้ แกนี่มันพูดเก่งจริงๆ!” หลงอิง อิจิโจพูดออกมาอย่างโกรธๆ“ฮึ่ม แกบอกว่าแกมีเงินจ่ายอย่างนั้นเหรอ! จะบอกให้ ของในงานประมูลครั้งนี้ แต่ละอย่างราคาเงินล้านขึ้นไปทั้งนั้น แล้วเงินเดือนอย่างแกน่ะเหรอจะมีปัญญาจ่าย! ไม่มีเงินแล้วยังมีหน้ามางานนี้อีก แกนี่มันไม่รู้ที่ตายจริงๆ!”ในขณะที่นักข่าวชายกำลังจะพูดอะไร สีหน้าของหลงอิง อิจิโจพลันเปลี่ยนสี เขาจัดการปัดมือหญิงสาวที่กอดแขนเขาออก พร้อมกับฉีกยิ้มให้นักข่าวชายคนนั้นนักข่าวคนนั้นพลันรู้สึกกลัว ในใจพูดว่า อย่าบอกนะว่านายน้อยคนนี้ถูกตัวเองกระตุ้น แล
