ินเฉากลับไม่สนใจพวกเขา แต่กลับถามศิษย์พี่คนสวยของเขาแทน“ฉัน….” จ้าวจิงจิงลังเล แต่ทันใดนั้นเมื่อได้เห็นท่าทางจริงใจของเขา เธอก็ใจสั่น“ฉันไม่ได้โกรธนาย แต่ฉันแค่ข้องใจ ทำไมนายไม่บอกฉันให้เร็วกว่านี้….”“ศิษย์พี่ ผมกลัวว่าคุณจะหาว่าผมเป็นสัตว์ประหลาด และไล่ผมไป….”ฉินเฉาพูดออกมาด้วยความขมขื่น ถึงยังไง ตัวเขาก็เป็นปีศาจอยู่แล้ว ทั้งยังเป็นปีศาจที่ร้ายกาจและน่ากลัว“จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง…” จ้าวจิงจิงยิ้ม จากนั้นก็พูดอย่างอ่อนโยนว่า “เพราะถึงยังไงนายก็เป็นศิษย์น้องของฉัน….”“บ้าเอ๊ย!” โจนินคนนั้นสบถออกมาด้วยความโกรธ ขณะที่ในใจคิดว่าพวกมันกล้าไม่เห็นหัวตน! “เร็ว รีบหักแขนขาตัวเองซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่าเธอ!”“พี่ฉิน!” สาวน้อยหลิวอิงไม่ได้เรียกยามาซากิโอนี่จังแล้ว สาวน้อยเบ้ปากอยู่ข้างหลัง พูดด้วยความไม่พอใจ “พี่เล่นอะไรของพี่ ถ้าพี่ไม่ทำหนูจะทำเองนะ!”สาวน้อยเป็นประเภทป่าเถื่อนดุร้าย พอพูดถึงเรื่องต่อสู้แล้วเธอจะตื่นเต้น และจริงจังในใจฉินเฉาเดาว่า หรือว่านี่จะเป็นอิทธิพลของนางฟ้า?จะว่าไปแล้ว เหตุผลจริงๆ ที่ทำให้หลิวจางเป็นพวกป่าเถื่อนบ้าการต่อสู้ก็เป็นเพราะ….แค่กๆ“บ้าเอ๊ย!” เหล่าโจนินพากันกลัว ตะโกนออกมาพร้อมกันว่า “อย่าขยับ!”พลังของหญิงสาวนางนี้พวกเขาได้เห็นแล้ว เพียงแค่วาดมือออกไปก็สามารถระเบิดบ้านจนกระจุย ใครจะไปสู้เธอได้กัน“เราจะไม่ลงมือ” ฉินเฉายิ้มบาง พร้อมกับบี้ก้นบุหรี่ทิ้ง“เรามีคนที่จ
