ะให้บทเรียนพวกเขาแล้ว”“ใคร!” เหล่าโจนินพากันมองหาอย่างตกใจ “แกซ่อนใครเอาไว้อีก?”ในที่นี้ มีคนสามคนที่ทำให้พวกเขาหวาดกลัว ฉินเฉา หลิวอิง และเสี่ยวไป๋ทันใดนั้น โจนินคนนั้นก็คำรามเสียงต˹า “พวกแกทั้งสามคนห้ามขยับ!”“วางใจน่า ฉันก็บอกไปแล้วว่าเราจะไม่ลงมือ” ฉินเฉายิ้มสบายๆ“คนที่จะสั่งสอนพวกนายก็คือศิษย์พี่ของฉัน”“ศิษย์พี่ของแก?” โจนินคนนั้นมองไปที่จ้าวจิงจิงด้วยสายตาแปลกๆ ทันใดนั้นก็หัวเราะ “โอ้ แกบ้าไปแล้วหรือไง? เธอเป็นแค่ผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดา จะมาเป็นคู่ต่อสู้ของโจนินอย่างพวกเราได้ยังไง!”“โอ้? ฉันได้บอกนายเหรอว่าเธอเป็นแค่ผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาน่ะ?” ฉินเฉายิ้มอย่างมีเลศนัย พร้อมกับมองเข้าไปในดวงตาคู่สวยของศิษย์พี่ของเขาแล้วพูดว่า“ศิษย์พี่ หุ่นเชิดปีศาจของฉัน ได้เวลาตื่นแล้ว”ตอนที่ฉินเฉาส่งคชสารปีศาจเก้าเร้นลับเข้าไปในร่างของศิษย์พี่นั้นเขาได้ปิดผนึกความสามารถของมันไว้ เพราะว่า เขากลัวว่าพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างทันทีทันใดนั้นจะทำให้ศิษย์พี่กลัว และเกิดการต่อต้านแต่ในตอนนี้ ถึงเวลาที่จะเปิดผนึกพลังอันน่าสะพรึงกลัวของศิษย์พี่แล้วจ้าวจิงจิงทันใดนั้นก็รู้สึกว่าพลังในร่างกำลังเพิ่มขึ้น เหมือนกับเขื่อนที่พังทลาย มีคลื่นพลังสาดซัด หมุนวนในร่างของเธออย่างบ้าคลั่งเธอแหงนหน้าขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่ ดวงตาคู่สวยของเธอนั้นฉายแสงสีเขียวออกมา“อ๊า!” คลื่นพลังที่ร้ายกาจถูกปล่อยออกมารอบๆ ร่างของจ้าวจิงจิงเกิดเป็นการ