บไป ทำเหมือนกับไม่เคยเห็นฉินเฉามาก่อน“นายเป็นผู้จัดการสินะ” โอคาว่าพูดขึ้นมา จากนั้นก็ทำท่าทางอวดดี มองไปที่ผู้จัดการ แล้วพูดว่า “ในเมื่อรู้ว่าฉัน โอคาว่า ทาการะเป็นใคร ยังไม่รีบไปจัดการสถานที่ให้ฉันอีก! วันนี้ฉันอุตส่าห์เชิญคุณหนูของตระกูลอ้าวกานออกมา ถ้านายทำให้ฉัน โอคาว่า ทาการะคนนี้ไม่พอใจล่ะก็ ฮึ่ม ฉันจะทำการปิดสวนสนุกนายวันพรุ่งนี้เลย!”“นี่….” ผู้จัดการลังเล ถ้าเป็นปกติ แล้วโอคาว่า ทาการะบอกกับเขาอย่างนี้ บางทีเขาอาจจะยอมทำตามก็ได้แต่วันนี้มีท่านผู้นำอยู่ด้วย ถ้าเขาจัดการได้ไม่ดี ท่านผู้นำอาจจะไม่พอใจก็ได้ถ้ายอมทำตาม ก็เหมือนกับตระกูลอันชิงกลัวฝั่งตรงข้ามแต่ถ้าไม่ทำตาม แล้วท่านผู้นำเป็นเพื่อนกับโอคาว่า ทาการะล่ะไม่ใช่ว่าตัวเองแส่หาเรื่องหรอกเหรอ?คิดอยู่นาน ตาของผู้จัดการก็กลอกไปมา แต่ไม่พูดอะไรโอคาว่าที่รออยู่นานก็ทนไม่ไหว พูดอย่างไม่พอใจว่า“แม่ง เร็วกว่านี้ได้มั้ย เวลาของนายน้อยคนนี้เป็นเงินเป็นทองนะฉันไม่ได้มีเวลาเป็นเพื่อนนายยืนงงอยู่ตรงนี้หรอกนะ!”ผู้จัดการชำเลืองตามอง มองไปทางท่านผู้นำอย่างขอตัวช่วยฉินเฉาก็ส่งรอยยิ้มคลุมเครือ จากนั้นก็มองไปที่ผู้จัดการคนนั้นพร้อมกับส่ายหัวเบาๆเยี่ยม! ในเมื่อท่านผู้นำส่ายหัวแล้ว บิดาก็ไม่ต้องลังเลอีก“คุณชายโอคาว่า ทาการะต้องขอโทษจริงๆ วันนี้ที่นี่คนเยอะ ถ้านายน้อยไม่รังเกียจ ก็ขอให้รอสักหน่อย หรือไม่ก็พาเพื่อนไปที่อื่นก่อนอย่างเช่นทานอาหาร
