เมื่อที่นี่ว่างแล้ว ผมจะทำการจองที่นี่ไว้ให้กับนายน้อย”“บ้าเอ๊ย!” โอคาว่า ทาการะไม่อาจวางสีหน้าอีกต่อไป พูดอย่างโมโหว่า “แกคิดว่านายน้อยคนนี้เป็นใคร! ฮึ่ม แกอยากให้ที่นี่เกิดเรื่องนักใช่มั้ย?”“นายน้อยโอคาว่า ถึงคุณจะพูดอย่างนั้น ผมก็ทำให้ไม่ได้” ทันใดนั้น ผู้จัดการก็พลันมีท่าทางสบายๆ แทนที่ท่าทางเชื่อฟังเหมือนเมื่อกี้นี้เพราะว่าเขาแอบเห็นท่านผู้นำของตัวเอง แอบชูนิ้วโป้งให้เมื่อมีท่านผู้นำสนับสนุน ผู้จัดการก็มั่นใจขึ้น พร้อมกับพูดเสียงดัง“เราทำธุรกิจ เป็นธรรมดาที่ต้องเปิดประตูต้อนรับแขกด้วยความสุภาพ เพราะนั่นคือหน้าที่ของเรา แต่ถ้าเกิดแขกคนไหนต้องการข่มขู่เราล่ะก็ ผมคิดว่า ตระกูลอันชิงของเราก็ไม่เคยกลัวใคร”ตระกูลอันชิง!โอคาว่า ทาการะสะดุ้งในใจตระกูลของเขาแม้ว่าจะมีอิทธิพลในซัปโปโร แต่ก็ไม่อาจเทียบกับตระกูลอันชิงได้ทั่วทั้งฮอกไกโด แทบจะเป็นที่ของตระกูลอันชิง ยิ่งกว่านั้น ในญี่ปุ่นพวกเขายังควบคุมธุรกิจ 1 ใน 3 ของประเทศ!ยิ่งกว่านั้น ตระกูลอันชิงยังเป็นตระกูลใช้ภูติอีกด้วย คนพวกนี้เป็นดั่งสมบัติของประเทศ หาเรื่องกับตระกูลแบบนี้ ไม่ใช่ว่าโอคาว่า ทาการะกำลังหาเรื่องตายหรอกเหรอ!เขามองดูผู้จัดการที่แสดงรอยยิ้มดูถูก ก็คิดอยากจะตบปากตัวเองขึ้นมามารดามันเถอะ ทำไมวันนี้ถึงไม่จุดธูปขอพรองค์อามาเทราสุก่อนออกจากบ้านกันนะ!แค่อยากจะเล่นเพนท์บอลแค่นั้น แต่กลับต้องมาเสียหน้าแทนซะได้ยังไงก็ตาม ยามาโนะ
