ก็ไม่เสียทีที่เป็นสุนัขจอมวางแผน เมื่อเห็นเจ้านายเสียท่า เขารีบกลอกตา จากนั้นก็พูดว่า“ในเมื่อนายเป็นคนของตระกูลอันชิง นายน้อยโอคาว่า ทาการะเป็นธรรมดาที่จะไม่เอาเรื่องนาย ไม่อย่างนั้น ถ้าเป็นที่อื่นล่ะก็ ถ้าเกิดต่อต้านนายน้อยของเรา มันก็ไม่อาจทำธุรกิจต่อได้ นายน้อยของเรามีความสัมพันธ์กับตระกูลอันชิงอยู่บ้าง เมื่อเป็นอย่างนี้ เราจะรอหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไร เพราะถึงยังไง นายน้อยของเราก็เป็นคนเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่อยู่แล้ว”คำพูดหลายคำนี้ ช่วยยกระดับฐานะของโอคาว่า ทาการะขึ้นนี่ทำให้จ้าวจิงจิงชำเลืองมองไปที่เขาอย่างดูถูก เขา โอคาว่า ทาการะเป็นคนเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่อย่างงั้นเหรอ? ดูจากอาหารที่เขาโกงกินมาจนท้องแทบแตกนั่น แล้วอยากจะหัวเราะ“ดูเหมือนว่าการเดิมพันของเราคงต้องรอไปก่อน” โอคาว่า ทาการะเบ้หน้า หันมาพูดกับฉินเฉา“ดูเหมือนว่านายน้อยโอคาว่า ทาการะของเขาก็ไม่ค่อยมีหน้ามีตาเท่าไหร่เลยนะ” ฉินเฉาอดเอ่ยกระทบออกมาไม่ได้“แม่งเอ๊ย ถ้าแกเก่งจริง ก็ไปจัดการดูสิ!” โอคาว่า ทาการะโมโห แต่ก็ต้องกล˺ากลืนเพราะอิทธิพลของตระกูลอันชิง แกคิดว่าแกเป็นใคร ถึงได้กล้ามาขี่คอฉัน นายน้อยโอคาว่า ทาการะคนนี้!“หึหึ เรื่องแค่นี้ไม่ต้องให้ถึงมือฉันด้วยซ˺า” ฉินเฉาพูดจบก็ลูบหัวหลิวอิงแล้วพูดว่า “เสี่ยวอิง ไปบอกลุงคนนั้นให้ช่วยเตรียมสถานที่ให้เราหน่อย”“ได้!” สาวน้อยหลิวอิงฉีกยิ้ม พร้อมกับเดินเข้าไปหาผู้จัดการคนนั้นโอคาว่า ทากา
