ระที่อยู่ใกล้ๆ รีบหัวเราะออกมา พร้อมกับชี้มาที่ฉินเฉาและตะโกนออกมา“ยามาซากิ หัวของแกถูกลาเตะใส่หรือไง! แกคิดว่าแกเป็นใคร คิดว่าตัวเองเป็นหัวหน้าตระกูลอันชิงหรือไง ถึงได้ให้ใครก็ได้ไปจัดการ?ขนาดนายน้อยคนนี้ที่เป็นคนของตระกูลโอคาว่ายังทำไม่ได้ แกคิดว่าแกจะทำได้หรือไง!”ขณะที่เขากำลังพูด หลิวอิงก็ได้เดินไปถึงผู้จัดการคนนั้นแล้วพร้อมกับยื่นช็อกโกแลตเฟอเรโร่ให้“คุณลุง หนูให้ช็อกโกแลตนี่แล้ว ช่วยเตรียมสถานที่ให้เราด้วยนะคะ”โอคาว่า ทาการะ และ ยามาโนะ รัน จ้องมองดูเรื่องตลกแต่ผู้จัดการคนนั้นกลับรับช็อกโกแลตพร้อมกับยิ้มให้หลิวอิงแล้วพูดว่า “ได้สิ คุณลุงจะไปเตรียมให้”“ฮิฮิ ขอบคุณค่ะคุณลุง!”พรืดดด! โอคาว่า ทาการะและพวก พากันล้มลงกับพื้นนี่มันอะไรกัน! เรื่องจริงอย่างงั้นเหรอ!บิดาเป็นถึงนายน้อยของตระกูลโอคาว่า เป็นถึงนายน้อยเชียวนะ!ทำไมคำพูดของนายน้อยคนนี้ถึงเทียบไม่ได้กับสาวน้อยคนนั้นกัน!ยิ่งกว่านั้น สาวน้อยคนนั้นยังใช้เพียงเฟอเรโร่เพื่อติดสินบนอีกด้วย!หรือว่าตระกูลอันชิงจงใจทำแบบนี้กับตระกูลโอคาว่าของเขากัน?ตระกูลอันชิงน่าตายเอ๊ย….แต่ แต่เขาไม่สามารถก่อเรื่องให้ตระกูลอันชิงได้ สามารถพูดได้ว่าที่พ่อของตัวเองได้เป็นสมาชิกสภานั้น ล้วนได้รับการหนุนหลังจากตระกูลอันชิงอย่างลับๆ ดังนั้นจึงถือว่ามีความสัมพันธ์กันถ้าเสียการหนุนหลังของตระกูลอันชิงไป บางที เพียงไม่กี่วัน พ่อของเขาคงต้องตกจากเก้าอี้สมาชิก
