เอ๊ย! เจ้าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน˺านม ตาแก่คนนี้จะฆ่าแก!”คำพูดของฉินเฉาทำให้อ้าวกานจื่อหนานยิ่งเดือดขึ้นไปอีกจ้าวชิงซานไม่นับว่าเป็นอะไร! ทายาทของจอมยุทธ์หลิวนั้นเป็นพวกใช้การไม่ได้!ต่อให้จอมยุทธ์หลิวมาเอง เขาก็ไม่ดูถูกตนเองแบบนี้!แต่เจ้าเด็กตรงหน้านี้ถึงกับเรียกเขาว่าคนตัวเล็กๆ!โคตรแม่งเอ๊ย ตาแก่คนนี้เป็นถึงจอมยุทธ์อันดับหนึ่งของญี่ปุ่น อ้าวกานจื่อหนานเชียวนะ!“ตาย!” เมื่อถูกดูถูก อ้าวกานจื่อหนานก็สูญเสียเหตุผล เขาเหวี่ยงดาบครั้งแล้วครั้งเล่าใส่ฉินเฉาเหมือนกับว่า ถ้าเขาไม่อาจสับฉินเฉาเป็นสิบแปดส่วน มันก็ไม่อาจระบายความโกรธของเขาได้แต่ฉินเฉาทำเพียงแค่ยื่นมือออกไป ใช้นิ้วสองนิ้วจับคมดาบไว้นี่คือดาบเลยนะ มันจะไปถูกจับได้ง่ายๆ ได้ยังไง!ยังไงก็ตาม นิ้วของฉินเฉาก็ราวกับทำมาจากเหล็ก นิ้วของเขาจับดาบไว้นิ่งไม่อาจขยับได้“สมกับเป็นพวกมดแมลงจริงๆ แรงสักนิดก็ไม่มี” ฉินเฉาแสยะยิ้มดูถูก คำพูดของเขา ทำให้อ้าวกานจื่อหนานไม่พอใจจนแทบกระอักเลือดออกมาอ้าวกานจื่อหนานในประเทศญี่ปุ่นแห่งนี้ เขามีฐานะเป็นนักสู้อันดับหนึ่ง! เมื่อเขาปรากฏตัว ผู้คนที่พบเจอต้องหน้าเปลี่ยนสี หรือไม่ก็มองมาอย่างชื่นชม แต่ตอนนี้ กลับมีเด็กใหม่ที่กล้าเรียกเขาว่ามดแมลงอยู่จริงๆ!แล้วนี่จะไม่ให้เขาโกรธได้ยังไง?จะไม่ให้เขาลงมือได้อีกเหรอ?อ้าวกานจื่อหนานคำรามเสียงต˹า เหมือนกับว่ากลายเป็นสัตว์ป่าไปแล้ว เตะออกไป ลูกเตะนี้เตะใส่หน้าแข้งของ
