ฉินเฉาเขาจงใจเตะออกไป เพื่อให้ฉินเฉาปล่อยดาบของเขาผลัวะ!ใครจะรู้ ยามเมื่อเท้าของเขาเตะถูกหน้าแข้งของเขา แทนที่จะทำร้ายคนอื่น กลับเป็นตัวเองที่เจ็บแทน เหมือนกับเตะใส่แผ่นเหล็กยังไงยังงั้นมารดามันเถอะ ไอ้หนูนี่มันแอบผูกแผ่นเหล็กไว้ที่ขาหรือไง?อ้าวกานจื่อหนานสงสัย ขณะที่กำลังจะลงมืออีกครั้ง แต่ตอนนี้เองเท้าของฉินเฉาได้ลอยมาเท้าของฉินเฉานี้ เตะใส่หน้าอกของอ้าวกานจื่อหนาน ได้ยินเสียงปังดังมา ร่างของชายแก่ที่อยู่บนจุดสูงสุดของนักสู้ญี่ปุ่น ก็เหมือนกับเครื่องบินที่กำลังบิน ลอยเข้าใส่ฝูงคนทันที พร้อมกับจุดจบเดียวกับไซโจ หน้าทิ่มพื้น“บ้าเอ๊ย!” แต่ความอดทนของตาแก่นี่จะมากกว่าไซโจ เขาม้วนตัวขึ้นจากพื้น พร้อมกับจ้องมาที่ฉินเฉาอย่างชั่วร้าย “แกทำให้ฉันโกรธแล้ว! แกทำให้อ้าวกานจื่อหนานคนนี้โกรธแล้ว! รอก่อนเถอะ ฉันจะตัดหัวแกแขวนไว้ที่ทางเข้า! ให้เป็นอาหารอีกา ห้อยหัวแกตากแดด! ฉันจะทำให้แกตายเหมือนหมา!”หลังจากพูดจบ อ้าวกานจื่อหนานก็จับดาบไว้มั่น หายใจเข้าหนักๆสองทีพื้นใต้เท้าของเขาพลันมีพายุก่อตัวขึ้น หมุนอยู่รอบๆ ตัวของเขาเศษฝุ่นที่อยู่บนพื้นถูกพัดขึ้นมา ฟุ้งกระจายไปทั่ว“ไม่ดีแล้ว!” ขณะที่จ้าวชิงซานจะชมเชยลูกศิษย์ของเขา ทันใดนั้นก็เห็นกระบวนท่าของอ้าวกานจื่อหนาน “นี่คือเพลงดาบสังหารเทพ! จื่อหมิง รีบหนีไปเร็วเข้า กระบวนท่านี้ แม้แต่อาจารย์ก็รับไว้ไม่ได้!”“เพลงดาบสังหารเทพ!”“ท่านผู้นำโกรธของจริงแล้ว
