ร ฉันไม่ได้จะฆ่านายสักหน่อย” ฉินเฉาส่งยิ้มให้ชายคนนั้นตัวสั่น เมื่อเห็นรอยยิ้มของเขา“ยกโทษให้ด้วย ยกโทษให้ด้วย….”“ก็บอกแล้วไง ว่าไม่ได้จะมาฆ่านายน่ะ” ฉินเฉาพูดจบ ก็หยิบขวดเหล้าที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งของชายคนนั้นขึ้น “ไม่ดื่มเหรอ มาฉันช่วย”ขณะที่พูด มือข้างหนึ่งของเขาก็จัดการง้างปากของชายคนนั้นพร้อมกับเทเหล้าที่เหลืออยู่ครึ่งขวด กรอกเข้าไปในปากของชายคนนั้น“อึก…พอ..อึก..แล้ว….”ชายคนนั้นพูดไม่ได้ เหล้าอีกครึ่งขวดถูกกรอกใส่ปากเขาโดยตรงพลั่ก! ฉินเฉาปล่อยทหารเดนตายนั้น ยืนขึ้น พร้อมกับตบมือตนเอง“อั้ก! แค่กๆ!”ชายคนนั้นราวกับปีนขึ้นมาจากหลุมนรก สำลักเหล้าออกมา ไออย่างน่ากลัว“ไสหัวไป!” ฉินเฉาไม่คิดจะเห็นใจคนพวกนี้ เขาจัดการยกเท้าเตะใส่ชายคนนั้นกระเด็นไปอีกฝั่ง จากนั้นก็กลับเข้าไปนั่งในรถ“เอาล่ะ ออกรถได้”คนขับจ้องมองตาโต เหงื่อออกหัว ตัวแข็งทื่อ“คะ ครับ…” คนขับรีบขานรับ จากนั้นก็เหยียบคันเร่งทันที รถทะยานออกไป แทบพุ่งชนต้นไม้ข้างทาง“เฮ้ ขับรถเป็นหรือเปล่าเนี่ย?” ฉินเฉาที่คาบบุหรี่ไว้ในปาก พูดอย่างไม่พอใจ “อยากจะให้ฉันช่วยมั้ย?”“อ๊า! ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร!” คนขับโบกมือไปมา จากนั้นก็ขับอย่างระวัง“ยามาซากิซัง….” เคโกะซังที่นั่งอยู่ข้างใน ในใจปรากฏภาพความโหดร้ายของฉินเฉาขึ้นไม่หยุด ทำให้หลังของเธอหลั่งเหงื่อออกมา“ยามาซากิ ทำไมนายถึงโหดร้ายขนาดนั้นล่ะ” จ้าวจิงจิงไม่มีท่าทางล้อเล่น พูดตำหนิออกมาอ
