ย่างไม่พอใจ “บอกศิษย์พี่มา นายเคยก่ออาชญากรรมมาก่อนใช่มั้ย?”“เอิ่ม?” ฉินเฉาเอามือถูจมูก “ที่ไหนกัน ผมจะไปก่ออาชญากรรมได้ยังไง”แม้ว่าในเมืองตงชวน ตัวเองจะถูกเรียกว่านายท่านฉิง แต่ฉินเฉาก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองก่ออาชญากรรมอะไร“ผมมักอารมณ์ไม่ดี เมื่อต้องเจอกับคนญี่ปุ่นพวกนี้”“พูดอย่างกับว่านายไม่ใช่คนญี่ปุ่น” จ้าวจิงจิงกลอกตา“ยามาซากิซัง…ถึงยังไงความโหดร้ายก็ไม่ใช่เรื่องดี…” เคโกะยังคงแย้งเสียงเบา “ยามาซากิซังเป็นคนดี…อย่าได้ทำเรื่องไม่ดีแบบนั้นเลยเคโกะคิดถึงทีไรก็เป็นต้องกลัวทุกที….”คำกล่อมของเคโกะทำให้ฉินเฉารู้สึกช่วยไม่ได้กับคนพวกนี้ ถ้าคุณไม่ตบหน้าพวกเขาสักทีหนึ่ง พวกเขาก็ไม่จำบางที ความจริงเรื่องนี้ ภายหลังจากนี้อีกนาน เคโกะคงจะเข้าใจขณะที่ฉินเฉากำลังจะพูดแย้งกับเคโกะ นาฬิกาที่เขาใส่อยู่พลันเปล่งแสงออกมานาฬิกา LED นี้เป็นของแฟชั่นที่หลิวจางให้เขาเป็นของขวัญถึงจะบอกว่าเป็นของขวัญ แต่ก็เป็นอุปกรณ์ที่ใช้เตือน ตัวมันมีจีพีเอสที่เชื่อมต่อกับดาวเทียม หลิวจางบอกว่า มันจะคอยแสดงตำแหน่งของเขาแล้วก็ นาฬิกาเรือนนี้ก็มีฟังก์ชันหลายอย่างมาก ตัวอย่างเช่น ไว้ใช้ติดต่อส่งข้อความ แม้แต่ดูทีวีก็ยังได้ยังไงก็ตาม ฉินเฉายังไม่มีเวลาได้ศึกษาดูยังไงก็ตาม ตอนนี้ นาฬิกาเรือนนี้ก็แสดงสัญญาณอันตรายจุดสีแดงเล็กๆ บนมุมซ้ายของนาฬิกา ติดๆ ดับๆ แจ้งเตือนตำแหน่ง เป็นที่สะดุดตาจริงๆ“จอดตรงแยกหน้าด้วย ฉันจะลงตรงนั้น!”
