ฉินเฉาเพิ่งพูดเสร็จคนขับก็แตะเบรกทันใด คนทั้งคันทันใดนั้นก็ไถลไปไกล ก่อนที่จะหยุดลงตรงแยกด้านหน้าคนขับจ้องมา ที่หางตามีเส้นเลือดฝอยขึ้นเต็ม เหมือนกับเป็นกังวลมาก“ยามาซากิ นายจะทำอะไร จะไปไหน?” เมื่อเห็นฉินเฉาจะไป จ้าวจิงจิงจึงถามอย่างแปลกใจ“ศิษย์พี่ เคโกะ ผมเพิ่งคิดได้ว่าเพื่อนของผมขึ้นเครื่องมาซัปโปโรเพื่อมาหาผมวันนี้น่ะ”ฉินเฉาตอบคำถามอย่างไม่ใส่ใจ “เมื่อมองดูเวลาแล้ว ดูจะมีเวลาไม่พอ พวกคุณกลับไปก่อนเลย กินไปก่อนไม่ต้องรอผม ไว้ผมไปกินด้วยกันกับเพื่อน”“นี่ งั้นนายรีบกลับมานะ เย็นนี้ยังมีการฝึกรอนายอยู่” เวลาอย่างนี้จ้าวจิงจิงยังไม่ลืมการฝึกอยู่ฉินเฉาเหงื่อแตก พยักหน้าซ˺าๆ“ยามาซากิซัง เอาไว้ครั้งหน้า เคโกะขอโทษนายอีกครั้ง” เคโกะที่นั่งอยู่ข้างหลัง โบกมือให้กับฉินเฉา“อือ ไว้ครั้งหน้าแล้วกัน” ฉินเฉาปิดประตู จากนั้นก็มองหารถแท็กซี่อีกคันเหมือนกับกำลังหลบหนี รถแท็กซี่คันนี้ก็พลันพุ่งออกไปอย่างดุร้ายพริบตาก็หายไปจากมุมถนน“โอ้ ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเชียว” ฉินเฉาคิดออกมาดังๆ จากนั้นก็ยกนาฬิกาขึ้นมา กดปุ่มอย่างรวดเร็ว หน้าจอก็ฉายแสงออกมา เปลี่ยนภาพเป็นแผนที่ทั่วทั้งโตเกียวจุดสีแดงเล็กๆ ขยับตัวในแผนที่อย่างรวดเร็ว“เป็นที่นี่หรอกเหรอ…” ฉินเฉาพยักหน้า แล้วพูดขึ้นว่า “ดีมากเมื่อยืนยันได้แล้ว ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้แหละ”หลังจากพูดจบ เขาก็ตบมือทันใดนั้น ร่างของสาวงามในชุดสีดำ พลันปรากฏตัวออกมาข้างๆเขา“เส
