“ไม่ได้!” จ้าวจิงจิงพูดอย่างมั่นใจ “การฝึกยุทธ์ก็เหมือนกับการแล่นเรือกลางกระแสคลื่น ถ้าไม่เคลื่อนไปข้างหน้า ก็จะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง! ยามาซากิ ฉันเชื่อว่านายจะไม่ทิ้งการฝึก ใช่มั้ย!”หลังจากพูดเสร็จ ศิษย์พี่คนสวยก็หันมายิ้มให้กับฉินเฉาฉินเฉารู้สึกมีความสุข ไม่ว่าจะให้ทำอะไรก็ทำทั้งนั้น ถ้าเกิดศิษย์พี่จะไม่แอบบิดเอวของเขา เขาคงจะมีความสุขกว่านี้“ใช่แล้ว ผมชอบฝึกที่สุด!” ฉินเฉาต้องกดพลังของพระสูตรหัวใจเพชรในร่างไว้ เพื่อที่จะไม่ให้มันทำร้ายศิษย์พี่ และเพราะอย่างนั้น จึงทำให้เอวของเขามีรอยช˺า“เห็นหรือยัง นี่แหละนักรบที่แท้จริง!” จ้าวจิงจิงพยักหน้าอย่างพอใจ “ไม่เหมือนกับพ่อ ที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าแอบไปดี๊ด๊าอยู่ที่ไหน”ฉินเฉาพูดในใจว่า ต้องอยู่ที่โอตาคุฮอลล์อย่างแน่นอน ได้ยินมาว่าที่นั่นจะมีกิจกรรมลับอะไรสักอย่างเย็นนี้ น่าอิจฉาจริง ถ้าเขาไม่ต้องฝึกเขาจะต้องเข้าร่วมด้วยอย่างแน่นอนแต่ช่างน่าสงสาร ถ้าเกิดเขาทำอย่างนั้นจริงๆ ศิษย์พี่จะต้องบีบคอเขาจนตายแน่นอน“เอาล่ะ เราไปกินข้าวกันเถอะ”จ้าวจิงจิงไม่สนใจพ่อที่ไร้สาระของเธอ จากนั้นก็พูดกับเคโกะและฉินเฉาว่า “ยุ่งมาทั้งวัน ตอนนี้ฉันหิวแล้ว”“ฉันรู้จักร้านอาหารดีๆ ด้วยล่ะ”เคโการีบแนะนำ“ดี วันนี้ให้เคโกะเลี้ยง วันนี้ได้เงินมาเยอะ เพราะงั้นเธอต้องเป็นคนเลี้ยง!”ฉินเฉาพูดหยอก แต่ทันใดนั้นก็พลันไปทำให้จ้าวจิงจิงที่กำลังวางมาดไม่พอใจโอ้ ศิษย์พี่ของเขานี่ก็ แค่
