ล้อเล่นก็ไม่ได้ คิดเป็นจริงเป็นจังตลอด“ยามาซากิซัง พี่สาวจ้าว วางใจได้ วันนี้ได้ทั้งสองคนมาช่วย ฉันต้องเลี้ยงทั้งสองคนอย่างแน่นอน!”เคโกะกลัวทั้งสองคนจะทะเลาะกัน จึงรีบพูดขึ้น“ฮ่าๆ ๆ เคโกะ ดูเธอสิ ฉันแค่พูดเล่น” ฉินเฉามักจะชอบหยอกล้อสาวน้อยแบบนี้อยู่แล้ว ดังนั้น เคโกะจึงอยู่ในลิสต์รายชื่อหยอกล้อของเขาด้วยแต่ช่างน่าสงสารที่วันนี้มีศิษย์พี่อยู่ข้างๆ ทำให้เรื่องหยอกล้อที่เกินเลยกว่านี้ ไม่อาจที่จะทำได้….“เอาล่ะ ไปเก็บของเถอะ ก่อนที่มันจะดึกกว่านี้”จ้าวจิงจิงมองไปที่ท้องฟ้าตอนกลางคืนแล้วพูดกับทั้งสองคน“วุ่นวายจริงๆ ให้ตายสิ”“ใช่ ธุรกิจนี่ยากจริงๆ” เคโกะพยักหน้าและพูดฉินเฉาเดินตามทั้งสองคนเงียบๆ ไม่พูดอะไร คำสนทนาของศิษย์พี่และเคโกะทำให้เขานึกถึงอู๋ซิ่นที่อยู่เมืองตงชวนแม่วัวสาวนั่น ไม่รู้ว่าเรียนจบมัธยมแล้วหรือยัง ตัวเองก็ดันให้เธอไปดูแลบาร์ใหญ่อย่างนั้นด้วย…ใช่แล้ว ตอนนี้เป็นร้านอาหารฝรั่งเศสแล้วแม้ว่าจะฟังจากมู่หรงแล้ว เขาบอกว่า อู๋ซิ่นเป็นหญิงสาวที่มีพรสวรรค์ด้านการทำธุรกิจ จากบาร์ระดับครอบครัวเล็กๆ เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้กลายเป็นร้านอาหารที่มีชื่อเสียงในเมืองตงชวนภายใต้การจัดการของเธอ แม้แต่ด้านโรงแรมก็มีมาตรฐานแม้ว่าเธอจะมีพรสวรรค์ในด้านการจัดการ แต่ฉินเฉาก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดีธุรกิจของเธอต้องไปได้ดีอยู่แล้ว ยิ่งในเมืองตงชวน ทุกคนต้องเห็นแก่หน้านายท่านฉิงคนนี้ ถ้าเกิดไม่ได้ชื
